Blog For u รับสั่งของจากเกาหลีจ้า

1 st  day in M 'sia  by OLE

                              นับว่าเป็นการเดินทางครั้งแรกที่วุ่นวายพอสมควร แต่คุ้มสุด ๆ

                             คืนก่อนการเดินทางก็เตรียมตัวและเคลียงานกัน ไม่ได้นอนเลยละ  แล้วก็ออกกันแต่เช้า พวกเราถึงที่หมายช่วงบ่าย ๆ  แล้วก็เดินเตร็ดเตร่กัน เพื่อรอเวลา  อิอิ  เวลาที่พวกเรารอคอยกันอย่างจดจ่อ  เพื่อจะได้พบกับบรรดาเทพทั้ง  5 

                          และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง เวลา  16.45 น. ก็ได้พบกับบรรดา 5 เทพ  โอ้ ได้เห็นใกล้ ๆ ชัด ๆ อีกครั้งหลังจากที่เจอมาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี่นับเป็นการได้เจอที่คุ้มค่ามากที่สุด ได้เจอใกล้ ๆ  นานด้วย  เมื่อทงบังลงจากเครื่องก็นั่งพักแปบนึงแล้ว พวกเขาก็เดินจากประตูเพื่อจะไปสถานีรถไฟเพื่อไปรับกระเป๋าเดินทางที่ terminal อื่น(เดินไกลพอควร)     พวกเราเดินไปพร้อม ๆ กับทงบังกันเลยทีเดียว ได้ให้ของพวกเขากับมือพวกเราเลย แม้ผู้จัดการจะดุไปหน่อย ตอนแรกจะให้ของมิกกี้อะ  เราเรียกมิก แล้วเขาก้อหันมาแล้วด้วย แต่ด้วยสายตาที่น่ากลัวของผู้จัดการ มิกก้อเลยไม่กล้ารับ มิกหันมามองหน้าเราแล้วทำหน้าแบบ ประมาณว่าขอโทษนะ  โอ้ นี่แค่สายตาขอโทษยังน่ามอง ซะ   ประมาณสายตาอ้อนสุด ๆ นะพี่น้อง  ยังจำสายตายคู่นั้นได้ดี  แต่ในที่สุดผู้จัดการก้อใจดี เรียกมิกกี้ให้เรา แล้วเราก้อได้ให้ของขวัญแก่หนุ่ม ๆกะมือ 555   ได้คุยกับมิกด้วย  ดีจัง ชอบสายตามิกอะตอนที่หันมายิ้มให้และรับของ น่ารักสุดๆ   

หนุ่มๆ ทงบังใจดีเป็นที่สุด ทุกคนน่ารักมากกกกก

เดินไปคุยไป อะไรจะแฮปปี้อย่างนี้  

ท่ามกลางเหล่าเทพ

                          แล้วพวกเราก็ขึ้นรถไฟเพื่อไปรับกระเป๋าพร้อม ๆ กับทงบังด้วย พยายามอยู่ใกล้กันสุดๆ     แหม ก็จะหาโอกาสอย่างนี่ง่ายที่ไหนละ ก็ต้องให้คุ้มกันหน่อยกับบรรดาเทพนะ  

                         แต่ขอเม้ามิกกี่และชางมินหน่อยนะฮะ   จากรูปสุดท้ายนะ เห็นชะมะว่าเดินคู่มากะยุน แล้วมิกกี้กะนัองชางมินนะเดินมาหลังเรา  ไอ้ความที่ว่า เดินไปคุยไปมองหน้ายุนไป ดิช้านก้อเลยเข็นไรไปชนคนข้างหน้าซะเลย 555 ก้อไม่ได้ดุทางนี่นา ดูแต่หน้าท่านเทพยุนอะ แล้วด้วยความตกใจ เราก้อร้องขอโทษคนที่เราชนอะ  ก้อต้องเป็นภาษาปะกิดชะมะ   sorry (  เสียงดังเลยแหละ 555 )  และแล้วเราก้อได้ยินเสียงสองหนุ่มข้างหลังเรา มิกกีกะชางมินนั่นเอง  พูดตามเราอะ  sorry sorry แล้วทำเสียงเล็กเสียงน้อยด้วยนะ  พร้อมกะลอยหน้าลอยตาอย่างแรง      เราก้อนะ นี้ถือว่าเป็นทงบังนะ ก้อเลยให้อภัย  ฮืมมมมม

                            ทงบังใช้เวลารับกระเป๋าเกือบชั่วโมง  555  เปรมเราก็ยืนกันอยู่ตรงนั้นละ แล้วก็ออกมาพร้อมพวกเขาด้วย  โอกาสอย่างนี้ หาไม่ได้ง่าย ๆ หรอกนะ ในชีวิตนี้   สรุปว่าวันนี้คุ้มสุดๆ

                           จากนั้นเข้าที่พัก เก็บสัมภาระและรอคอยบรรดาเจ้าชายเอสเจกันต่อ

                          กว่าคุณชายจะเสด็จกันก็ ปาเข้าไป 4 ทุ่มแล้วละ  พวกเขากลับมาจากถ่ายแบบนะ  พอฮยอกลงมาจากรถ เราก็รีบเอาของไปให้เลย   อิอิ  รับไปแล้ว  ของที่ทำเองกะมือ  ( ได้ข่าวว่า ชอบ สุดๆ งานนี้ก่อนกลับไทยสตาฟเกาหลีเดินมาบอกกันเลย คนบอกมา มะใช่คราย ช่างแต่งหน้าทำมของเอสเจนั้นละ บอก อิอิ ไว้ค่อยเล่าตอนต่อไปนะคะ )   และเป็นครั้งแรกที่ได้เจอกับคยูฮอน   โอ้ ตัวจริง  หล่อออออออ มากๆ  น่ารักด้วย หันมายิ้มให้ และก็ทักทายพวกเราด้วย  อ้อ ให้ของซองมิน และให้ของขวัญวันเกิดทึกกี้ด้วย  (  หลังจากกลับไปเกาหลีทึกกี้ใส่เสื้อและสร้อยข้อมือที่เราให้ด้วย  ดีใจ ดีใจ)  เป็นอันว่าภาระกิจเสร็จแล้ว  เฮ้อ แล้วไปทานข้าวกันต่อ หลังจากหิวสุดๆ เพราะรอคุณชาย   ...... กลับมาก็มีสายมารายงานข่าวคราวและนัมเบอร์ห้องของคุณชายเสร็จสรรพ

                         ภาระกิจวันแรกเสร็จสิ้นอย่างสวยงาม 555

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

the 2 nd day in M'sia   by AE

                                              ตื่นกันแต่เช้า  ( แต่หนุ่ม ๆ ตื่นก่อนเรา  อิอิ  ตื่นมาแต่งหน้าทำผม เสียงดังกันสุด ๆ วิ่งเข้าห้องโน่นที ห้องนีที่   ) แล้วก็ทยอยกันลงามทานข้าว  พวกสาว ๆ ก็รีบอาบน้ำแต่งตัวกันแล้ว ลงมาทานข้าว  พวกหนุ่ม ๆ ทานกันอยู่ก่อนแล้ว  น้องคยูฮอนน่ารักมาก เราแอบมองน้องตลอด  555  ซีวอนเนีย เดินไปเดินมา หลายรอบ แล้วแจกลายเซ็นและรอยยิ้มกันตอนทานข้าวเลย  แต่เยซองน่ารักมาก ได้ใจน้องๆ กันไปเลยทีเดียว ก่อนป๋าจะขึ้นไปบนห้องอีกครั้งเราก็ได้ลายเซ็นจากป๋ามา แล้วมีเด็กคนอื่นๆ ก็มารุมกันขอบ้าง  ฮันใจดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   ชอบ ๆ                                                  แล้วเราก็มองหาเมนเราละ  อยู่หนาย ช้านอยากได้ลายเซ็นอะ   รอสักพัก ก็เห็นซีวอนเดินไปหาฮยอก แล้วทั้งคู่ก็เดินไปขึ้นลิฟต์  เอาละทีนี ทำงัยละ   ดิฉันก็วิ่งตามซิท่าน  จะอยู่เฉยได้อย่างไร ว่าแล้วก็สวมวิญญาณสาวลมกรดวิ่งตามไป  พอดี ลิฟต์มา  สองหนุ่มก็ก้าวเข้าไป เราก็ก้าวเข้าไปด้วย  พอหันหลังมา  เฮ๊ย  !!!!!    ทงเฮ มาได้งายอะ   เอาละทีนี่ ในลิฟต์ก็มี  หนุ่มหล่อ  ซีวอน  ฮยอกแจ และทงเฮ  และสาวสวย 1 คน  คือเรานั่นเอง   5555           โอ อารายกานเนี่ย  เราก็ไม่รอช้า ยื่นรูปให้ ฮยอกเซ็นกันเลยทีเดียว ประมาณว่า   เซ็นมาซะดี  ๆ   แล้วก็ได้มาสมใจ  2 ใบ  แล้วก็คว้ารูปทงเฮ ให้ทงเฮเซ็นด้วย  ( มันหยิบติดมือมานะ  ดีจริง  ๆ )โดยที่ผ่านหน้าซีวอนไป ( ซีวอนมองใหญ่ ประมาณว่า  ไม่ให้เราเซ็นหรือ   ......   อ้าว ก็ เราได้จากซีวอนตั้งแต่ตอนทานข้าวแล้วอะ   สงกะสัย จำมะได้  อิอิ  )                                                   สักพัก ลิฟต์ ถึงชั้น.12..ที่เป็นห้องพักของเอสเจ แล้วท่านชายทั้ง 3 ก็ออกไป  เราก็เหมือนมาส่งเลยนั้น  แล้วก็ว่าจะลงไปละได้มาสมใจแล้วนิ      แต่ ......   เอาละซิ  น้องมิน กะป๋าฮันมายืนรอลิฟต์  เอ้อ............ ท่านคะ       ทั้ง 2 ก็เข้ามาในลิฟต์อีก  เออ ดีนะ  เป็นอันว่า เรามาส่ง 3 คน นั้น แล้วก็มารับ 2 คน นี้ต่อ  ดีจริง เปลี่ยนงานเป็นพนักงานลิฟต์เลยดีไหม  แหม แต่ถ้ามีแต่หนุ่มๆ หล่อ อย่างนี้ใคร ๆ ก็อยากเป็นใช่ไหมละ    ออกจากลิฟต์ทั้งซองมินและป๋าฮันก็จ้ำอ้าวเลย แต่เราเร็วกว่า  วิ่งไปหยิบรูปน้องมินที่วางไว้แล้วเอามาให้น้องมินเซ็น   เป็นครั้งแรกที่ได้ลายเซ็นจากมิน ประมาณว่าออกมาจากลิฟต์พร้อมมิน แล้ววิ่งมาเอารูป แล้วยื่นให้เซ็นกันเลยที่เดียว 555 เบื้องหลังเนี่ยขำสุด ๆ แล้วก็มีคนอื่นมารุมขอด้วยอะ ดีใจมั๊ก ๆ ที่ได้ลายเซ็นมา ( ก้อที่ยืนตรงนั้น มินเซ็นให้เราคนเดียว แล้วก็ไปขึ้นรถเลยละ)   

                          ก่อนขึ้นรถก็ให้ของฮยอกอีกครั้ง ดูเขาชอบมากเลย คังอินยังชอบอะ จะมาแย่งไปเล่นอะ ประมาณว่าอยากเล่นบ้าง   และแล้วหนุ่มๆ ก็แยกย้ายกันไปถ่ายแบบ แยกกันเป็น 2 คันนะ แน่นอนเราก็ไปขอติดตามไปเป็นผู้สังเกตการณ์ตลอด  อากาศร้อนมากมาย หนุ่มๆ ก็ทนกันซะจริง       ถ่ายแบบกันหลายจุดเหมือนกัน ( เป็นเซ็ตที่หนุ่ม ๆ ถ่าย  boy in city คะ ) บางครั้งก็เดินกันไปเรื่อยๆ ตาม location ต่างๆ  เราก็เดินตามไปเรื่อย ๆ สนุกดี คนแถวนั้นก็คงจะงงอะนะ  เดินกันเป็นกลุ่มใหญ่เชียวและแล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นหลายอย่าง  ต้องจดจำไปตลอดเลยทีเดียว     หลังจากถ่ายแบบเสร็จ ป๋าซง ผู้จัดการที่ได้ชื่อว่าโหดที่สุดของเอสเจ ก็เรียกพวกเราเข้าไปถ่ายรูปกับเอสเจด้วย  โอ้ มายก็อต  เป็นไปได้       เขาตะโกนบอกเอสเจว่า ต่อไปให้มาถ่ายรูปกับแฟนชาวไทย   เน้น  ป๋าบอกว่าแควน ๆ จากไทย ( แหม ป๋าเก่งจัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นคนไทย  เนอะ  )  หลังถ่ายรูปก็เอาเปปซี่ให้ฮยอกด้วย ท่าทางจะกระหายน้ำ รับจากมือปุ๊บคุณชายก็ดื่มปั๊บ  อิอิ  นี้ถ้ามียาเสน่ห์ ยาพิษ ฮยอกจัง ไม่แย่หรือนี่      

( อันนี้ลายเซ็นจากฮยอกแจ     แอบมี  to AE ด้วย  )

ต่อมาจากหนุ่มน้อย ทงเฮ จ้า

แล้วจากป๋าฮันสุดหล่อละจายดี แต่ลายเซ็นมันทับหน้าฮยอกอะนั้น

                                           อ๊ะ ยังมีเหตุการณ์ที่น่าจดจำอีกอย่าง..................     เมื่อถ่ายแบบที่สะพานเสร็จ หนุ่ม ก็เดินย้อนมาทางเดิมตรงถนนใหญ่  พวกเราก็เกาะกลุ่มกันมาเลยทีเดียว แล้วก็มาหยุดตรงทางม้าลายเพื่อข้ามถนน   แน่นอน ต้องรอข้ามพร้อมบรรดาหนุ่มหล่อชิมิ          555 

                                                คือว่าดิฉันอะคะ ร้อนไม่ชอบแดด  ก็เลยกางร่มอะ  (แดดร้อนสุด ๆ ขนาดกางร่มนะ กลับมายังดำซะ  แหม ยิ่งขาว ๆ อยู่ )  แล้วเราดันไปยืนติดกะคังอิน  ท่านก็เลยหันมามองหน้า   เราก็ เอ้ออออออออ  งั้นกางร่มให้คังอินละกัน แล้วก็กางให้เลย  เขาก็ยิ้ม ๆ  แล้วทำหน้าเกรงใจพร้อม     บอกว่า ไม่เป็นไร ขอบคุณมาก  เราก็ คะ   แล้วจะเอาร่มลง แต่.......นี่คะ หันไปเจอสายตาของหนุ่มฮันมองอยู่  แล้วท่านก็ชี้ไปที่ตัวเองแล้วประมาณว่า นี ๆ  มากางให้ผมซิครับ เราก็ คะได้คะ จัดให้คะ จัดให้  แล้วพอไปกางร่มให้จริงๆ  ป๋าก็หันมาส่งยิ้มหวานให้  แบบ โอ้นะ ตายได้เลยทีเดียว  ยัง ยัง ไม่พอคะ  แล้วท่านก็คว้าร่มที่มือเราไป แล้วก็กางร่มให้เราแทน   อ้ายหยา  ....    งานนี้ ตะลึงกันเลยทีเดียวทำตัวไม่ถูกอะ ดีใจและตื่นเต้น   เราไม่คิดว่าจะเจอมุขนี้อะ    (น้องที่ยืนข้าง ๆ ยังมองแบบ งง งง  โอ้ เล่นแรงนะท่าน   )  ด้วยความเขินเราก็  เอ่อ   ไม่เป็นไรคะ ขอร่มคืนดีกว่านะ 

                บ่าย ๆ ก็ย้าย สถานที่กันอีก นี่ก้อติดตามกันไปเลยทีเดียว   มีถ่ายเดี่ยวถ่ายกลุ่มสลับกับถ่ายเอ็มวี ไปเรื่อย ๆ ช่วงที่บางคนไม่ได้ถ่ายก็เข้าไปหลับหลบร้อนกัน  เห็นท่าพักผ่อน ( นั่งหลับ ) ของแต่ละคนแล้ว  อืมมมมมม    ไม่บรรยายดีก่าจ้า 

หลังจากพ่อหนุ่มทงเฮ ถ่ายแบบเดี่ยวเสร็จ เราได้ลายเซ็นและได้คุยกะหนุ่มหล่ออีกครั้ง  555  พูดอังกฤษใช่ได้เลยละ  นับว่าเป็นโอกาสดีของเรา เพราะว่าจะมีคนมาขอลายเซ็นแต่ผู้จัดการเขาไม่อนุญาตแล้ล

                                            เย็น ๆ หนุ่ม ๆ ก็ไปทานอาหารที่ร้านอาหารเกาหลี ใกล้โรงแรม มีเด็กตามไปเยอะเหมือนกัน  ช่วงที่หนุ่ม ๆ เดินมาเข้าห้องน้ำ พวกเราก็เอาเสื้อให้อะ  เป็นเสื้อที่เหมือนกัน  ต่างกันแค่สีอะคะ  เราให้น้องมินสีชมพู   ท่าทางจะชอบ     และแล้วเจ้าของร้านเรียกพวกเราไปนั่งด้านข้างของร้าน   โอ เห็นเอสเจชัดมั๊ก  หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันห้องใครห้องมัน  แต่เราพวกเรา ชั้นเดียวกับเหล่าเทพ  โฮ้ เป็นไปได้หรือนี่

ที่เหลือไว้ให้โอเล่เล่าละกัน คืนนั้นวุ่นวายและสนุกสนานกันใหญ่    

2 nd day in M'sia (part 2)  BY OLE    

 หลังจากแยกจากลิงทั้ง 5 คน เราก็กลับมาโรงแรมเพื่อย้ายที่พัก วันนี้เราต้องย้ายไปพักที่ รีเจนท์ เอสเจเค้าก็ย้ายเหมือนกัน แต่เราไม่รู้ว่าเค้าย้ายไปที่ไหนกัน ถามคังอิน คังอินก็บอกว่าย้าย แต่ไม่รู้ว่าย้ายไปที่ไหน (รู้อะไรมั่งเนี่ย พ่อคนเนี้ย นี่ถ้าคิบอมอยู่นะ  บอกเราหมดแล้ว เพราะวันแรกน้องเราถามอะไร คิบอมบอกหมดเลย คือตารางงานเอสเจน่ะ รู้จากคิบอมทั้งนั้น 555 ) พวกเราเลยแยกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรก เรา เอ๋ แล้วก็นาถ ไปเก็บของที่โรงแรมปริ๊นซ์ กลุ่มที่เหลือตามลิงไปถ่าย MV dancing out ต่อที่ mono rail แล้วนัดเจอกันที่รีเจนท์ พอถึง รร เราก็ check in ได้ห้อง 735 เป็น Excutive room โห งานนี้ลงทุนกันสุด ๆ เราก็ เอาก็เอาวะ เพราะมันเย็นแล้ว เดี๋ยวไม่มีที่นอน ยังดีนะที่ได้ห้องนะ มีหลายคนมาขอห้องก่อนเรา เขายังไม่ยอมปล่อยห้องให้เลยอะ    ก็เอาของไปเก็บ เก็บของไปก็ร้องเพลงไปเสียงดังลั่นเลย ร้องเพลง u แล้วก็ dancing out นี่เป็นไงล่ะ   เสร็จแล้วก็ลงมาเล่นข้างล่างกันมารอเอาบัตรคอนฯกะสตาฟ Kpop kingdom ด้วย

       ซักแป๊บน้องเราโทรมาบอกว่า เมื่อกี้เค้าขึ้นไปที่ห้องอีกที เจอคุณซงคิบอม ( เขาคือ ผู้จัดการจอมโหดของเอสเจค่ะท่าน ) มันตกใจมากเลย แล้วคุณซงกี้ก็หันมาเจอด้วย shock ค่ะ  มันก้อเลยทำให้เรารู้ว่า เราได้อยู่ชั้นเดียวกะทงบังและเอสเจ    ทีนี้ก็เริ่มเครียด      เพราะกลัวเจอคุณๆทั้งหลาย แล้วเดี๋ยวจะทำหน้าไม่ถูก ก็เราไม่ได้ตั้งใจจะมานอนชั้นเดียวกะพวกเค้าซะหน่อย  ทั้งหมดมันเป็นเรื่องบังเอิญอ่ะ งานนี้เรียกว่าดีหรือไม่ดีละทีนี่ (มารู้ตอนหลังอีกว่า เค้าเหมาชั้น มีแต่ ศิลปิน แล้วก็สตาฟเอสเอ็ม แล้วก็ห้องทำงานของสตาฟ Kpop เท่านั้นที่อยู่ชั้นนี้ เอ่อ แล้วไอ้ที่เราแหกปากร้องเพลงเสียงดังลั่นเมื่อกี้ล่ะ แหะ แหะ หวังว่าพวกนั้นคงไม่ได้ยินหรอกนะ ) แต่ก็ช่วยไม่ได้ละ ช่างเถอะ ก็ไม่สนแล้ว

             ตอนเย็นเอสเจไปกินข้าวที่ Manson bintang อยู่ตรงข้ามรีเจนท์แหล่ะ เราก็เดินไปกะน้องๆ พอรู้ว่าน้องกินที่ไหนก็กลับมาบอกเพื่อนที่ รร แต่ไม่ได้กลับไปรอพวกเอสเจหรอก กะจะไปเล่นเนทกัน ซักแป๊บน้องเราโทรมาตามบอกว่าให้มารอเป็นเพื่อนกัน เอาของที่เตรียมไว้ให้เอสเจมาด้วย เราก็เออ เดี๋ยวไป ก็ไปนั่งรอที่หน้าร้าน มีคนมานั่งรอพอประมาณ ซัก สิบกว่าคนมั้ง ก็นั่งคุยกันไปพอเอสเจออกมาเข้าห้องน้ำก็เอาของไปให้ที คือผลัดกันให้อ่ะ เมนใครก็รับผิดชอบกันไป 555 บรรดาลิงๆก็น่ารัก ผลัดกันออกมาเข้าห้องน้ำแล้วก็มารับของจากพวกเราไป สรุปทุกคนหิ้วถุงของที่พวกเราเอามาให้ทุกคน   อ้อ ลืมบอกตอนนั่งรอน่ะ คุณเจ้าของร้านเค้าเดินมาบอกพวกเราให้เดินตามเค้าไปนั่งด้านข้างร้าน ตอนแรกพวกเราก็คิดว่าสงสัยรำคาญ หรือไม่ก็ไปนั่งบังหน้าร้านเค้าแน่เลย ก็เดินตามไป ปรากฏว่ามันเป็นที่ที่ติดกะห้องที่น้องๆนั่งกินข้าวกัน แล้วมันเป็นห้องกระจกใสอ่ะ สรุปไปนั่งกันให้เห็นๆกันเลยทั้ง 2 ฝ่าย เราก็อายสิทีนี้ เลยนั่งหันหลังให้เอสเจซะงั้น น้องเรามันก็ไม่สน จะนั่งดูล่ะ 555 เอากะมันสิ แล้วคุณรยออุคก็เล่นค่ะ เอากล้องขึ้นมาถ่ายรูปพวกเราเฉยเลย 555 พอกินข้าวเสร็จก็กลับ รร เห็นทุกคนเดินถือถุงสีขาวเรียงแถวกันแล้วน่ารักมากกกก เลย

           พอตอนจะขึ้นลิฟ คังอินหันมาแล้วเอามือชี้ไปที่เสื้อตัวเอง แล้วยกนิ้วโป้งขึ้น แต่ไม่รู้ว่าหมายความว่าไง คือจะคิดว่าคังอินบอกว่าเสื้อสวยมาก หรือจะบอกว่าทำไมเค้าไม้ได้เสื้ออยู่คนเดียวก็ไม่รู้ 555 (พอดีว่าเสื้อของคังอินอยู่ที่น้องเราอีกคน แล้วเค้าไม่ได้ไปกะเราตอนน้องกินข้าวอ่ะ คังอินเลยอดอยู่คนเดียว)

          ประมาณ 4 ทุ่มพวกเราก็ออกไปเดินเล่นกัน ตอนออกก็เอาถ้วยมาม่าที่กินเสร็จแล้วออกมาด้วย กะจะเอาไปทิ้ง การ์ดที่อยู่หน้าห้องก็ถามว่า เอามาม่ามาให้เค้าเหรอ เราก็เอ๋อ 555 เราถามว่าหิวเหรอ งั้นเดี๋ยวทำให้นะ ก็เลยบอกน้องให้ทำ 2 ถ้วย แล้วเราก็ออกไปเดินเล่น พอกลับมาเค้าบอกขอบคุณนะสำหรับมาม่า เราก็ค่ะ ซักแป๊บเค้าก็เอากระดาษขึ้นมาปึกนึง ให้เราดู ปรากฏว่ามันเป็นรายชื่อของทุกคนที่พักชั้นนั้น บอกหมดว่าใครนอนกะใครห้องไหน  เราก็นั่งดูกัน แล้วก็ shock อีกรอบ เพราะห้องที่ติดกะเราเป็นห้องของแจกะยุน แล้วตรงข้ามห้องยุนก็ห้องรยออุคกะป๋าฮัน ถัดไปก็ทึกกะเย แล้วก็... จนครบ เราก็เฮ้ย งั้นที่เราร้องเพลงยูกัน ทงบังก็ได้ยินหมดเลยสิ

เพื่อนเราบอกว่า เฮ้ย คงไม่ได้ยินหรอก แต่ซักแป๊บมันมีเสียงใครซักคนร้องเพลงดังออกมาจากห้องใกล้ๆ เราก็เงียบ เป็นเสียงเซียตะโกนร้องเพลง Hug 555 เป็นอันว่าไอ้ที่สงสัยเมื่อกี้ จบข่าวค่ะ  

            ตอนที่นั่งเล่นกันอยู่ ประมาณ ตี 2 กว่าๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เราก็มองหน้ากัน ใครโทรมา น้องก็รับแล้วมีเสียงตอบกลับมาเป็นภาษาเกาหลี ก็แบบฟังไม่รู้เรื่องอะ เลยบอกว่าพูดอังกฤษได้มั๊ย เค้า sorry sorry แล้ววางไป ซักแป๊บ โทรมาใหม่ พูดอังกฤษ ถามว่าเราเป็นใคร พอบอกมาจากไทย เค้าก็ โอ้ i love Thailand แล้วก็บอกว่า i 'm man มาจากอังกฤษ อายุ 22  แล้วถามว่าพวกเราเป็นแฟนทงบังชินกิเหรอ น้องเราก็บอกเปล่า 555 แอบโกหก เค้าเลยถามว่าเป็นแฟน super junior ใช่เปล่า น้องเราก็บอกเปล่า  เค้าก็อืม แล้วก็บอกว่าแล้วจะโทรมาใหม่นะ พอวางเสร็จ น้องบอกว่าเสียงเหมือนทงเฮมาก อีกคนก็บอกว่าใช่ คือที่ห้องมันมีโทรศัพท์ 2 เครื่องไง ฟังพ่วงกันได้  พวกเราก็ขำกันใหญ่ หนอยแน่ะ บังอาจโทรมาแกล้งกัน แสดงว่าพวกนั้นต้องรู้ว่าเราอยู่ห้องนี้ (คือ คืนแรกที่ปริ๊นซ์น่ะ เคยแกล้งกันเอาไว้ วันนี้คาดว่าพวกนั้นคงเอาคืนน่ะ 555 )

พวกนั้นต้องแอบเม้าท์พวกเราแน่ๆเลย 555 เหมือนที่พวกเราก็เม้าท์พวกเค้านั่นแหล่ะ

      กว่าจะนอนก็ตี 3 กว่าแล้ว แต่คืนนี้เราเสียสละ ไม่นอนเตียง แต่ไปนอนโซฟาที่ติดกะผนังห้องยุนแทน อิ อิ กะจะไปแอบฟังเสียงจากห้องโน้นซักหน่อย

     จบความทรงจำวันที่ 2 อันแสนยาวนาน ที่แสนสุข และคุ้มสุดๆๆๆๆๆ