Blog For u รับสั่งของจากเกาหลีจ้า

Korea trip 7 – 17 Febuary 2009 by Ole

7 Febuary 09  SM conert live in Bangkok              

      SJM มาถ่ายโฆษณา Pepsi ที่ มณีจันทร์ รีสอร์ท จ. จันทบุรี ตั้งกะวันที่ 2 กพ  - 5 กพ  ตั้งแต่จากกันวันที่ 2 กพ จนถึงวันนี้ ยังไม่ได้เห็นหน้าน้องแม้แต่เงา ต่างคนต่างทำงาน  (สู้ตายค่ะ)               

     วันนี้ก็วุ่นวาย เตรียมตัวหลายอย่าง กว่าจะได้เข้าไปดูคอนฯ ก็เริ่มไปหลายเพลงแล้ว ชิลมากเลย ถือว่าไม่ต้องแย่งที่กะใคร ซื้อตั๋วนั่งไว้  B5 เห็นน้องชัดบางมุม แต่เวลาน้องเดินลงมาที่ทางเดิน เห็นกันจะๆ  วันนี้ดูครอบครัว SM ลัลล้า มีความสุขกันมากมาย รั่วกันซะ โดยเฉพาะทงบังกะเอสเจคอนฯวันนี้เหมือนเป็นคอนฯของ ทงบังกะเอสเจเลย มีช่วงนึงผลัดกันขึ้นเพลงเว้นเพลงเลย  ประมาณ  8 เพลงได้ ทำเอานั่งไม่ลง happy สุดๆ ถูกใจคนดู เหลือเกิน 555 คงไม่มีใครเถียงว่าส่วนใหญ่ก็แฟนทงบังกะเอสเจ ทั้งนั้น               

     ตรงมุมที่นั่ง ถือว่าดีพอสมควร มองเห็นทั้งแฟนๆ ในหลุมที่ยืน และก็บนสแตนด์นั่ง อย่างชัดเจน หันหลังขึ้นไปมองไปบนสแตนด์มีแต่สีน้ำเงินเต็มพรืดเลย สวยมากๆ เห็นแล้วน้ำตาจะไหล รู้สึกภูมิใจ และคิดว่าน้องก็คงประทับใจมากเหมือนกัน ก็ขนาดทึกกี้ยังเอาภาพบนสแตนด์ไปโพสลงในไซเวิลด์เลย แถมหลังคอนฯน้องยังนั่งเม้ากันน่าดู ทั้งๆที่เหนื่อยและหิวกันขนาดนั้น 555 ส่วนในหลุมก็ไฟสีแดงเต็มไปหมดเหมือนกัน ยังแอบคิดเล่นๆว่าสงสัย แฟนเอสเจจน เพราะนั่งบนสแตนด์ ตั๋วถูกกว่าที่ยืน ส่วนแฟนทงบังคงรวย เพราะส่วนใหญ่อยู่ในหลุม ค่าตั๋วแพงกว่า 555 แต่สรุปไม่ว่าศิลปินวงไหนก็น่าจะประทับใจกันถ้วนหน้า แม้แต่ ชายนี่ (ซึ่งตอนนี้ก็แฟนท่วมท้วน ไม่แพ้พี่ๆแล้ว) และ…เหอ เหอ ละไว้ในฐานที่เข้าใจ                 

     พอคอนฯจบก็เหมือนเดิม รีบแทบตาย ยังไม่ทันเปลี่ยนเสื้อผ้า เห็น SNSD เดินมาเช็คอินแล้ว ไม่ต้องสงสัย น้องคงคาอินไปแล้ว                 วันนี้เลทเหมือนเดิม 555 ขึ้นเครื่องกันช้ากว่าน้องอีกแล้ว ส่งพัดไปก่อนด่านแรก แล้วเรากะเหมียวตามไป เอ๋ตามมาทีหลัง โผล่หน้าเข้าไป แอบเหวอเหมือนกัน ก็เข้าไปอยู่ท่ามกลางศิลปินเอสเอ็มทั้งนั้น นี่ขนาดมา กันไม่ครบนะเนี่ย แต่ละคนหันมามองกันเป็นตาเดียว ประมาณว่ากะเหรี่ยง 2 คนนี้เป็นแฟนใครกัน (ยกเว้นเอสเจที่คงไม่ต้องสงสัย) กวาดตาแบบรวดเร็วว่าพัดอยู่ไหน เจอนั่งอยู่ใกล้ๆยุน (หวานใจชีนั่นเอง หุ หุ) แล้วเลยมองหาที่นั่งตัวเอง แต่เจอสายตาทึกกี้มองมารอทักอยู่ (เหมือนเดิม) ทึกมองยิ้มๆ แต่เรากะเหมียว เหอ เหอ ทำหน้านิ่งได้อีก แอบเก๊กชั่วคราว พอจะนั่ง ทึกกี้เดินมายืนอยู่กะชินดงข้างหลังเราเฉยเลย แล้วพูดว่า อันนยอง เหมียวหันมาพูด พี่โอเล่ พี่เหมียวเค้าไม่ได้พูดกะเราใช่มั๊ย เราก็เลยทำเฉยกัน แต่ยังค่ะ ทึกกี้คงกลัวเราไม่ได้ยิน พูดอันนยองอีกรอบ ทีนี้เหมียวเลยหันไปมองแล้วก้มหน้ามุดเลย 555 เอากะชีดิ ทึกกี้คงคิด เอาอีกแล้ว โดนอีกแล้ว 555 อาการแบบนี้ประจำ (ชินได้แล้วทึกกี้)               

     หลังจากนั้นเอ๋ก็ตามมา นั่งข้างหน้าแถวเดียวกะฮยอก เห็นฮยอกแจยิ้ม แล้วก็พยักหน้าให้เอ๋ อืม  แสดงว่าเค้าเจอกันแล้ว แต่เราดิ มาแบบเงียบๆอีกแล้ว ทงเฮยังอยู่ที่ไทย (เก็บยุนไว้ไหนเหรอ) นี่เป็นครั้งที่สอง ที่เราไปเกา ในขณะที่ทงเฮยังอยู่ไทย แต่ครั้งนี้ไม่ toxic เท่าไร  เพราะอีก 2 วันเราก็เจอกัน อิ อิ (สัญญากะบางคนเอาไว้ ว่าจะไปรับเค้าที่แอร์พอร์ต เค้าเลยบอกว่าจะกลับเกาวันไหน )               

     หลังจากนั้นเราสองคนก็กลายเป็นเป้าสายตาของ SNSD ต่อ ยุนนามองแล้วมองอีก คงสงสัยว่าเราเป็นแฟนใครกันแน่ 555 (ก็บอกแล้วนอกจากเอสเจแล้ว คนอื่นคงไม่รู้จักเราหรอก  แต่ถ้ารู้ว่าเราแฟนใคร ชีคงจ้องเรามากกว่าเก่า เหอ เหอ  พอมาเล่าให้ทุกคนฟังว่าเราได้นั่งข้างยุนนา ทุกคนฮากันกระจาย something บางอย่างที่พูดกันไว้ มันกลายเป็นจริง แต่เราไม่ได้ทำอะไรอย่างที่บอกทุกคนไว้ หุ หุ) เหมียวเลยยื่นซีดี ขอลายเซ็นต์ซะเลย พอเซ็นต์เสร็จชีก็ขอบใจใหญ่ (ที่จริงเราตะหากต้องพูด) ทึกกี้เลยแซวใหญ่เลย ได้ยิน sign sign  แล้วสองคนก็คุยกันใหญ่เลย คนอื่นๆก็เม้ากันอย่างกะไม่ได้เจอกันมานาน คังอินนั่งเล่นเกม เยคงงีบไปแล้ว มองไม่เห็นลูกกะตา เพราะน้องใส่แว่นดำ(ใส่ทำไมอ่ะ) พอหันมองเยทีไร เจอสายตาเซียทุกที 555 เราเลยทำหน้าไม่ถูก ไม่กล้ายิ้มให้ด้วย ได้แต่นั่งเก๊กหน้านิ่งให้เซีย แต่แจจุงนี่ ขนาดหลับยังออร่าซะ เฮ้อ ราศีบดบังน้องเราจริงๆ ชินดงคงง่วงน่าดู หรือไม่ก็ฟังทึกกี้คุยกะยุนนาจนหลับไปเลย 555                

     บนเครื่อง SNSD ไม่กินอะไรเลย นอนกันหมด ทนได้ไงนะ ได้ข่าวคนอื่นๆนี่ ขอมาม่ากันตั้งแต่เครื่องยังไม่ take off แต่เครื่องยังไม่ขึ้น เค้าจะเอาที่ไหนมาให้กิน เฮ้อ น่าสงสาร คงหิวกันน่าดู  ยุนก็ไม่กิน (ได้ข่าวว่าไม่สบายตั้งแต่ก่อนมาคอนฯแล้ว) นอกนั้นเหรอ 555 มีรอบสองกันอีกเหอะ  ยุนนั่งเม้ากะทิพฟานี่   ซินก็เม้ากระจายอยู่ข้างๆพัด ฮยอกแจอยู่ด้านหน้าเม้ากะซองมิน อยากรู้จริงๆ คุยอะไรกันนักหนา ไม่หลับไม่นอน คนอื่นๆน่ะไม่รู้ แต่เอสเจน่ะ ปกติพอเครื่องขึ้นไม่นานก็หลับกันแล้ว รอบนี้ท่าทางคึกคัก ลัลล้ากันน่าดู ท่าทาง happy กันมาก เราเลยพลอย happy ไปด้วย แสดงว่าพอใจกะคอนฯมากมาย                

      เหมียวเขียน จม ให้ทึกกี้ โดยมีเราทำหน้าที่ยื่นให้ เพราะทึกนั่งข้างหลังเรา ตอนที่ยื่นให้ ซูยองมองใหญ่เลย (อิ อิ ทีนี้รู้แล้วใช่มะว่าเราแฟนใคร) 

     รอบนี้คนเยอะเกิน พวกเราเลยไปขึ้นรถไฟอีกบล็อกที่อยู่ติดกัน แต่ก็แอบมองเห็นน้องๆอยู่ ตอนต่อคิวเช็คตรวจคนเข้าเมือง เรายืนต่อแถวข้าง Micky กะ chang min คนอื่นก็อยู่ไม่ไกลกันเท่าไร เสียง micky คุยกะ chang min ดังมาก 555 คงลืมตัว คิดว่าไม่มีคนอื่นล่ะสิ    พอเช็คเสร็จเราเลยรีบเดินตามทงบัง (แอบทิ้งน้องๆชั่วคราว) เพราะภารกิจสำคัญ ต้องจัดการ สถานการณ์ก็ช่างเป็นใจ ตรงสายพาน ทงบังอยู่ด้านนึง ส่วนเอสเจก็อยู่อีกด้านนึง เราก็เลยเดินไปหาทงบังตาก็เหลือบมองว่าน้องอยู่ไหน แต่ตอนนี้ต้องรีบจัดการทุกอย่างให้เสร็จ เริ่มจากต้องเอาของที่น้องฝนฝากมาให้ยุนก่อน ไปยืนจดจ้องๆอีกแล้ว 555 ยุนกะลังรอกระเป๋าแต่ยืนคุยกะสตาฟด้วย เราเลยไม่กล้าเข้าไปขัดจังหวะ เดินเข้าเดินออกอยู่สักพัก แต่รอไม่ได้แล้ว โชคดีสตาฟเดินออกไป เราเลยได้โอกาสเอาของไปให้ยุน เสร็จก็เดินกลับไปเอาของมาให้ micky  แต่ micky กะลังยืนฟังไอพอทอยู่กะ Xiah เราก็เลยยืนรอ (ไม่รู้จะยืนนานเท่าไร เฮ้อ ) แต่ ชางมินที่นั่งมองอยู่ตั้งนาน คงเห็นใจ 555 คือแบบนั่งมองมานานแล้ว เลยเดินมาสะกิด micky ให้  โห ใจดีจริง ปกติได้ข่าวว่าชางมินแอบน่ากลัวนี่ (เคยเห็นและมีน้องเล่าให้ฟังด้วย) หลังจากนั้นก็เอาของให้ชางมิน  แล้วเอ๋ก็ให้เซีย เป็นอันว่าเรียบร้อย จัดการเรื่องของคนอื่นๆเสร็จหมดละ เหลือแต่ตัวเองละ แต่ว่า …… เอสเจไปกันหมดแล้วอ่ะ กรรม! เศร้าไปตามระเบียบ ไม่ทันน้อง แต่เหมียวไปส่งน้องขึ้นรถทัน ก็ยังดี น้องคงงงเหมือนกัน นูน่าหายไปไหนหมด 555                

     ตอนบ่ายออกไปซื้อของขวัญวันวาเลนไทน์ให้ทงเฮ (ได้ข่าวว่าให้ไปแล้วเมื่อวันที่ 2 กพ ตอนบินไปรับมาไทย แบบให้กันล่วงหน้านานเลย ) แต่อันนี้เล็งมานานแล้ว อยากให้                

     ตอนกลางคืนเพิ่งเจอว่าทงเฮอัพไซ บอกว่าคอนเสิร์ทสนุกมาก( จริงเปล่า) แต่จากที่เห็นหน้าน้องในคอนฯก็คงสนุกมิใช่น้อยนะนั่น แต่แค่ทงเฮอัพไซถึงไทยแค่นี้ก็ทำเอาเรายิ้มหน้าบานแล้ว อิ อิ

9 Febuary 09               

     วันนี้เอ็มกลับจากจีน ต้องไปรับน้องที่แอร์พอร์ต ตามสัญญา  มีแฟนๆมารับเยอะเชียว แต่ละคนก็เตรียมของมาให้น้องกันเพียบ เราด้วย มีน้องๆฝากของมาให้เอ็มกัน เลยต้องหิ้วมาให้วันนี้                  

       ชีวอนเดินออกมาก่อน ตามด้วย ป๋าฮัน อุคกี้ คยู เฮนรี่  ทงเฮออกมาคนสุดท้าย เดินชิลหันซ้ายหันขวาออกมาเลย  พอน้องเดินออกทีนี้ล่ะ เมนใครเมนมัน เราเดินไปทักทงเฮ น้องหันมายิ้มให้ แล้วพอจะเดินไปข้างน้อง ดั๊นมีเดกเกาเดินมาเบียด แทบล้มเลย (คนนี้ตามทงเฮมานานแล้ว น่ากลัวมาก แรงสุดๆ แต่เพื่อนเกาเล่าให้ฟังว่า คนนี้ไม่ famous 555 ) เราเลยเดินตามน้องไปข้างหลัง ปล่อยเจ๊แกเดินเบียดคนอื่นๆที่อยู่ในรัศมีทงเฮต่อไป ทงเฮก็ก้มหน้าก้มตาจ้ำอ้าว ไม่สนใจชาวบ้านตามระเบียบ เราถามน้องว่า เหนื่อยมั๊ย ทงเฮบอกว่าเหนื่อยมาก (พอได้ยินแล้วสงสารน้องมาก แต่ก็ดีใจ ที่น้องหันมาคุยด้วย จากที่เมื่อกี้ไม่พูดกะใครเลย ) ก็สมควรเหนื่อยอะนะ เดินทางตลอดไม่ได้พักเลย ปกติถามทีไร น้องจะยิ้ม แล้วบอกไม่เหนื่อย แต่คราวนี้คงเหนื่อยจริงๆ เลยบอกว่า fighting นะ แค่นั้นแหล่ะ ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ได้แต่เดินเงียบๆไปข้างๆ พอส่งน้องขึ้นรถแล้วนึกขึ้นได้ว่า ของยังอยู่ในมือ ยังมะได้ให้เลย  มีคนยืนอยู่ข้างหน้าพอดี เลยเรียก oppa for Donghae เค้าเลยหันมาปรากฏว่าเป็นป๋าฮันซะงั้น หน้าแตกเพล้ง คือตอนนั้นมัวแต่มองในรถไง เห็นคนยืนอยู่ข้างหน้าเลยเรียกแบบไม่ได้ดู ป๋าก็ทำหน้า งง ๆ เราเลยดึงมือกลับ ไม่ฝากละ แต่เดินไปให้สตาฟแทน (เออ แล้วทำไมเราไม่ฝากป๋าฮันไปวะ งง 555 มัวแต่ตกใจ) สตาฟเลยเดินเอาไปไว้หลังรถ ก็เดินตามไปด้วย จะไปมองน้องจากหลังรถ เพราะเค้าเปิดประตูหลัง เจอทงเฮหันมายิ้มให้หวานจ๋อย ตายไปอีกรอบ                

     ยืนรอเอ๋ ที่หายไปไหนไม่รู้ตั้งแต่น้องออก จากเกท 555 ก็บอกแล้วเมนใครเมนมัน สักพักเอ๋เดินคุยมากะเฮนรี่เลย(งานนี้ฮยอกแจไม่เกี่ยว   ) แล้วก็ส่งน้องขึ้นรถ มาฟังเอ๋เล่าเรื่องตอนเดินคุยกะเฮนรี่แล้วฮามาก เอ๋บอกว่าพอเอสเจเดินออกมา ก็มีแฟนเดินล้อมหน้าล้อมหลังกันมาเพียบ ยกเว้นเฮนรี่ แล้ว เอ๋เดินมากะเฮนรี่ สองคนเลยชี้ให้ดูกันใหญ่ ว่าเอสเจมีแฟนๆมารับเยอะ เฮนรี่ก็บอกเออ ๆ แล้วเดินขำกันมา  เฮนรี่ถามเอ๋ว่ากลับเมื่อไร เอ๋เลยถามกลับไปว่าน้องจะกลับจีนอีกเมื่อไร (อันนี้ดีมากเลย 555 ) เป็นอันว่า อีกไม่กี่วันเราจะต้องมาส่งน้องที่แอร์พอร์ตอีกแล้วใช่มั๊ยเนี่ย                

      กลางคืนไปคิสอีกเหมือนเดิม วันนี้น้องก็พูดถึงแฟนไทย ก็แหมเพิ่งกลับจากคอนฯที่ไทยนี่นะ แถมเป็นคอนฯที่น่าประทับ น่าจดจำสำหรับเอสเจเป็นอย่างยิ่ง จะมีที่ไหนมั่ง ที่น้องขึ้นเวทีพร้อมทงบัง แล้วมีสี sapphire blue มากกว่า red sea อ่ะก็มีแต่ที่ไทยนี่แหล่ะ บนเครื่องทึกกี้ถึงหน้าบาน ไม่หลับไม่นอนกันเลยทีเดียว แถมอัพไซเวิลด์ ยังเอารูปคอนฯ(ที่ทำให้เราภูมิใจกะแฟนไทยมาก)มาลงด้วย  

10 Febuary 09           

     หลังจากชอปปิ้งเสร็จ ก็ไปเอสเอ็มกัน พาพัดไปเจอยุนก่อนกลับ แล้วก็ได้เจอสมใจ อิ อิยุนเซอร์วิสแฟนได้อีก ออกมายืนคุยโทรศัพท์อยู่เป็นนานสองนาน 555                

11 Febuary 09               

      เอ๋กะพัดต้องกลับไทยก่อน เลยอยู่กะเหมียวสองคน ไม่รู้จะทำไรดี เลยไปเอสเอ็มกัน นัดกะเพื่อนเกาหลีไว้ด้วยว่าจะแวะไปหา  มีแฟนๆอยู่พอสมควร เอสเจทยอยเข้าเอสเอ็มกันตั้งกะ 11 โมง ฮยอกแจมาตั้งแต่ 11 โมงแล้ว คนอื่นๆก็ทยอยกันมา เห็นใครบางคนใส่หมวก รองเท้าสีชมพู เราก็คิดว่าฮีชอลแน่ๆ แต่เด็กเกาบอกว่าทึกกี้ (ทำไมทึกกี้ใส่รองเท้าแบบนี้หว่า) แล้วสักพักเยซองก็มา เด็กเกาก็บอกว่าเป็นทงเฮ เราก็เอ๊ย เหรอ แบบสายตาสั้นไง แล้วแต่ละคนดูยากมาก เพราะช่วงนั้นน้องยังปกปิดทรงผมกันอยู่ ใส่หมวกกันมาทุกคน  ตอนนั้นก็แบบเออ ทงเฮเข้าไปแล้ว งั้นหาอะไรกินดีกว่า เพราะมันหนาวมากกกกกกกกกกก  แต่แป๊บนึง ทงเฮตัวจริงเลย เดินใส่เสื้อสีขาวแขนยาว  คอวี ลายขวางสีน้ำตาล ถือกระเป๋าใบโปรด โธ่เอ๊ย เด็กเกามันก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกันละว้า ดีนะที่ยังไม่ไป ไม่งั้นไม่เจอน้องแล้ว น้องมาถึงประมาณบ่ายสอง แล้วประมาณสี่โมงเย็นน้องก็ออกไปข้างนอกกะผู้จัดการ ตอนที่น้องเดินออกมาขึ้นรถ ได้เห็นแบบใกล้ เลยเห็นเสื้อที่ใส่มาชัดแจ๋ว อิ อิ น้องเอาเสื้อที่ให้เมื่อวันที่  2 มาใส่ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปตอนน้องใส่เก็บไว้ ด้วยเพราะว่าปกติไม่ชอบถือกล้อง โดยมากเอ๋จะเป็นคนถ่าย แต่อีกอย่างที่นี่มันก็แอบถ่ายลำบากอยู่ ทงเฮน่าจะกลับเข้ามาอีก เพราะไม่ได้เอากระเป๋าออกไปด้วย ยืนเล่นกันสักพักซองมินก็ออกไปเหมือนกัน กะผู้จัดการอีกคน  เพื่อนบอกว่าวันนี้เอสเจเข้าบริษัทกันหมด เพราะต้องเร่งออกอัลบั้ม  แต่วันนี้ชินดง กะคิบอม แล้วก็คังอินไม่ได้มา                  

     เหมียวกลับไปก่อนแล้ว  เลยยืนรอกะเด็กไทยอีกคน แต่ไม่ไหว นัดกะเหมียวไว้ว่าจะไปธุระกันต่อ เลยไม่รอทงเฮกลับเข้ามา ตอนหลังน้องบอกว่า พี่โอเล่ไปประมาณ 45 นาที ทงเฮก็กลับมา อืม ละเอียดดีมากน้อง เสียดายเหมือนกัน แต่ไม่เป็นไร พรุ่งนี้จะไปส่งน้องไปจีน  ดีนะเฮนรี่บอกมา ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าน้องจะไปจีนวันไหน  อิจฉาเด็กจีนอ่ะ ได้อยู่กะน้องวันวาเลนไทน์ อิจฉาอย่างแรง อยากไปมากมาย  

12 Febuary 09           

     ไปส่ง SJM ที่แอร์พอร์ต ซื้อ chocolate ไปให้น้องด้วย เครื่องออก 3 ทุ่ม ไปถึง 2 ทุ่ม เพราะรถติดมาก นี่ขนาดเผื่อเวลาแล้วนะ พอไปถึ งทำไมมันเงียบๆวะ อย่าบอกว่าน้องเข้าไปแล้วนะ นี่มันยังเหลือเวลาอีกตั้ง 1 ชั่วโมง เห็นเด็กเกาเดินถือถุงของขวัญอยู่ระมาณ 2 คน ก็ใจชื้น น่าจะเป็นแฟนคลับแหล่ะก็เดินไปเดินมา ชะเง้อจนคอจะหลุด ก็ไม่เห็นมีใครมาเลย สักพักเห็นเด็กเกาคนนั้นคุยโทรศัพท์ แล้วเค้าก็จากไป งึด งึด จะร้องไห้แล้วอ่ะ หน้าคงเหลือสักสองนิ้ว รอจนเครื่อง take off แหล่ะ แล้ว SJM ก็บินปร๋อไปจีนแบบไม่ได้ร่ำลากัน แง้ เศร้าอ่ะ อารมณ์นั้น แบบ ไม่อยากพูดอะไรเลย แล้วใครอย่ามาพูดด้วยนะ ไม่งั้นอาจมีเรื่องได้ 555

                เลยนั่งรถไปคิสต่อ ไปถึงประมาณ 5 ทุ่ม พอเดินเข้าเต๊นท์ ได้ยินทึกกี้กะฮยอกพูดญี่ปุ่นกันใหญ่ ท่าทางออกรสออกชาดมาก นอยยยยยยยยยย เพิ่งจะเสียใจมาเมื่อกี้ ยังมาเจอแบบนี้อีก โดนซ้ำเติมอย่างมากนะเนี่ย น้ำตาจะร่วงให้ได้ ทำไมทำกันอย่างนี้เนี่ย  เลยหันมาบอกเหมียว กลับกันเหอะ ไม่ดูแล้ว เลยไปนั่งอยู่ในตึก รอรายการเลิก จะเอาจดหมายกัมปนาทให้ทึก 555 ที่จริงวันนี้คนไม่เยอะมากหรอก มีเด็กเกานิดหน่อย เด็กญี่ปุ่น 2 คน กะเด็กไต้หวัน 2 คน ไทย 2 คน ซึ่งมาทีหลังเลยอยู่หลังสุด  แต่ทุกชาติยกเว้นไทย ถือป้ายกันหมดเลย  ตอนที่ทึกกี้กะฮยอกพูดญี่ปุ่น โต้ตอบกะเด็กญี่ปุ่นที่อยู่หน้าตู้ คนอื่นๆก็มอง แล้วก็ยิ้มๆ หัวเราะ กัน คือสนุกไปกะเค้าด้วย แต่เราสองคนแบบ ไม่ไหวอ่ะ ทำไมไม่ทักเราด้วยวะ (อาการหนัก 555 เค้าก็ทักแค่ชาติเดียวนะ แต่แบบ แฟนไทย เคยสเปเชียลไง พอเจอแบบนี้เลยนอย ที่จริงคนที่น่าจะนอย ต้องเป็นไต้หวันเนอะ เพราะน้องไม่ได้ทักเค้าเหมือนกัน แต่เค้าไม่เหมือนเราอ่ะ ใช่มะ) พอรายการเลิก น้องขึ้นไปข้างบน แสดงว่าวันนี้ต้องอัด เลยไปกินข้าวกันครึ่งชั่วโมง กลับมา เฮ้ย เหมียว เค้าไปไหนกันหมดอ่ะ พอดีเจอเด็กไทยที่เพิ่งมาเหมือนกัน ชิลมากกกก เค้าบอกน้องเพิ่งกลับซักสิบนาที กรรม วันนี้เป็นวันอะไรหว่า ไม่รู้เมื่อเช้าก้าวขาไหนออกมากัน  เป็นวันที่เศร้าที่สุด

 คืนนี้เลยฟังเพลง sa rang ha ji ma yo ทั้งคืน ฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฟังให้ตายกันไปข้างเลย จะไม่ได้เจอทงเฮตั้ง 3 วันแน่ะ วันนี้ไม่เจอน้อง แล้วชั้นจะรู้ได้ไงว่าทงเฮจะกลับเกาวันไหน ใครจะบอกล่ะเนี่ย ทงเฮ ชีวอน เฮนรี่ แหล่งข่าวที่น่ารักที่สุดในโลกของเรา  

15 Febuary 09           

      สองวันที่ผ่านมานั่งดูรูปที่จีนอย่างอิจฉา โทรบ่นกะพี่จี๊ดทุกวัน ขอโทษนะคะพี่จี๊ดที่ต้องมาฟังโอเล่บ่นโน่นบ่นนี่ แล้วก็ขอบคุณพี่จี๊ดด้วยที่ช่วยหาข้อมูลให้ตั้งมากมาย ถ้าไม่มีพี่จี๊ดวันนี้คงไม่ได้ไปรับเอ็มแน่เลย ที่จริงจะกลับไทยตั้งกะเมื่อวานตามกำหนดเดิม ดันไม่มีตั๋วซะนี่ เลยต้องเปลี่ยนตั๋วอีกรอบ แต่ก็ถือว่าดีไปเพราวันนี้จะได้เจอน้องอีกวัน                

      ไปถึงแอร์พอร์ตแบบเผื่อเวลาเยอะเลย กลัวเหมือนคราวที่มาส่งไม่ทัน  มีเด็กเกามารอแล้ว 3 คน เลยเดินไปถามว่าเอสเจเอ็มจะกลับมาไฟล์ทนี้ใช่มั๊ย คือวันนี้มาแบบไม่มั่นใจเลย เพราะไม่รู้ไฟล์ทที่แน่นอน มาแบบกะรอจนกว่าน้องจะมาเลย ถึงรอทั้งวันก็ยอม  555 ปรากฏที่เดาไว้น่ะถูกแล้ว ค่อยยังชั่วหน่อย เด็กเกา 3 คนนั้นนั้นเป็นแฟนป๋าฮัน น่ารักมาก เสียดายพูดอังกฤษไม่ได้เลย เลยเมื่อยมือมากมาย กว่าจะคุยกันรู้เรื่อง เค้าเตรียมของมาให้ฮันเยอะแยะ มีไวน์ด้วย 555  เราก็มีมาเหมือนกัน 2 ถุง ของชีวอน  1 ถุง จะเอามาขอบคุณแหล่งข่าวที่น่ารักมากาย (บอกแล้วเดี๋ยวนี้ชีวอนเป็นสุดที่รักของกลุ่มไปแล้ว) ของทงเฮ 1 ถุงวันนี้มีแฟนๆมารับอีกมากมายเหมือนเดิม แถมเจอเจ๊คนนั้นด้วย หันไปหันมาแฟนทงเฮเยอะมากชักหนาวๆ 555 วันนี่เจ้าเหมียวไม่มาด้วย เราเลยมาคนเดียว แถมเป็นแฟนไทยคนเดียวเลยเท่าที่เห็นนะ ไม่เห็นเด็กไทยคนอื่นๆอ่ะ   ตอนน้องๆเดินออกมา เราเดินไปถึงทงเฮก่อนคนอื่น ก็ทักทายเหมือนเดิม น้องก็หันมายิ้มให้แล้วยัยเจ๊คนนั้นหันมามองหน้าเลย แล้วก็เหมือนเดิม เบียดอีกละ  แล้วก็ขวางทุกคนที่อยู่ในรัศมีทงเฮ 555 เอากะหล่อนสิ แรงจริงๆ   แต่เหมือนเจ๊คนนั้นจะเบียดน้องจนเดินไม่ได้ ทงเฮเลยหันไปพูดอะไรบางอย่าง เจ๊แกเลยถอยออกไป เฮ้อ ทำดีมากทงเฮ รู้จักปกป้องตัวเองซะมั่ง แต่ต้องขอบคุณอย่างมากที่มันดันทำให้เราได้เดินคู่ไปกะน้องได้ อิ อิ เราเลยได้โอกาสคุยกะน้องนิดหน่อย  ตอนแรกจะเอาของขวัญให้น้อง แต่ในมือทงเฮได้รับของขวัญมาเยอะมาก เต็มสองมือเลย คงได้มาจากแฟนจีน เพราะที่เกายังไม่เห็นน้องรับของใครเลย ไม่เหมือนคนอื่น ยืนรับกันหน้าเกทเลย รอบนี้มาแปลกแฮะ ทำไมรับกันหว่า  มีแฟนเอาขนมเค้กมาให้อุคกี้ น้องประคองอย่างดีเลย น่ารักมาก ป๋าฮันก็รับของจากแฟนไปแล้ว เห็นถือขวดไวน์ อิ อิ คยูนี่เดินยิ้มตลอดทาง เดินคุยกะแฟนไปเลย เฮนรี่ไม่ได้กลับมาด้วย  ชีวอนเดินถือถุงมา 1 ถุง ตั้งแต่ในเกท แต่ข้างนอกนี่ไม่ได้รับของใคร ทงเฮก็เหมือนเดิม ก้มหน้าก้มตาเดิน ไม่รับของใครอีก  แต่ก่อนข้ามถนนไปอีกฝั่ง เราก็บอก happy valetine’s day นะ Dong hae น้องหันมายิ้มอ่ะ เราเลยชูถุงของขวัญขึ้นมา ทงเฮยังอุตส่าห์ยกมือที่ถือของอยู่เต็มมือ ขึ้นมารับ ขอบใจนะน้องรัก               

         วันนี้รถมาช้า ซึงฮวานต้องโทรศัพท์เรียก ยืนรอกันพักใหญ่เลย ระหว่างนั้นซึงฮวานก็ไล่แฟนให้ข่ามถนนไปรออีกฝั่ง เสียงดังเชียว เราก็ยืนหลบๆอยู่ใกล้น้อง แต่ยืนเฉยๆไง หันมาเจอแฟนฮันยืนอยู่ด้วย ซึงฮวานหันมาแต่ไม่ว่าอะไร ส่วนคนอื่นๆ มียืนบ้างเล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่ข้ามกันไปรออีกฝั่งนึงแล้ว ชีวอนยืนหัวเราะกะอุคกี้ใหญ่เลย ที่ซึงฮวานองค์ลง 555 แต่ฮาตรงที่ เธอยืนหัวเราะอยู่ แล้วก็หันไปมองแฟนๆด้วย ทีนี้พอหันหลังมาเจอเรายืนอยู่ คุณชเว  ทำตาโตเบ้อเริ่ม แล้วรีบยกมือสวัสดีกันเลยทีเดียว เราเลยได้แต่ขำกะท่าทางเธอ 555 เป็นเด็กดีนะเนี่ย เจอหน้าแล้วไหว้ทักทาย 555

                เพิ่งสังเกตอ่ะ วันนี้ทงเฮใส่เสื้อเรามานี่หว่า กรี๊ดดดดดดดดด วันก่อนใส่ไปเอสเอ็ม วันนี้ใส่กลับมาจากจีน ของขวัญวันวาเลนไทน์ของช้านนนนนนนนนน ดีใจที่น้องชอบ น้องใส่ให้เห็นกะตาเลยสองรอบแล้ว แต่ทงเฮครับ ในถุงที่ให้ไปวันนี้อ่ะ มันคือของขวัญวันวาเลนไทน์ของจริงนะ อิ อิ หวังว่าคงชอบนะ พอรถมาถึงทุกคนก็เคลื่อนขบวนไปที่รถ แต่คุณชเวค่ะ ขาก็ยังเจ็บ ลากกระเป๋าหลุยส์อีกใบ แล้วก็ถุงของขวัญมันเข้าไปติดอยู่ที่ขากระเป๋าลากอ่ะ ทำให้ไปไม่ได้ เราเลยเดินไปช่วยน้องแกะถุงออกมา ช่วยกันอยู่สองคน ดึงกันคนละถุง โมเม้นนั้นอยากเปลี่ยนจากชีวอนเป็นทงเฮ  เสร็จก็เอาของเราให้อีกถุง รวมเป็นชีวอนถือ 3 ถุง ทำไมน้องได้น้อยจังวะ  แฟนจีนมีแค่สองคนเรอะ  ตอนให้ก็บอก happy valentine’s day ด้วย ชีวอนบอกขอบคุณครับ น่ารักเนอะ  ตอนแรกกะจะช่วยวอนลากกระเป๋าไปส่งที่รถ แต่ตอนนั้นทงเฮหายไปแล้ว ขอโทษนะชีวอน นูน่าไปหาทงเฮก่อนแระ เลยเดินทิ้งวอนไปเลย ไปถึงรถทงเฮขึ้นรถไปแล้ว เรายืนอยู่ตรงประตู ทงเฮจากที่เมื่อกี้ยืนหน้านิ่งมาก (เป็นกลไกการป้อง กันตัวเองจากแฟนคลับได้ดีมาก) เงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มหวานอีกแล้ว เราเลยบอกน้องว่า บ๊าย บาย น้องตอบกลับมาสำเนียงเดียวกันเลย 555 ชอบๆ นึกว่าจะพูดแต่สำเนียงจีน  นี่แสดงว่ายังไม่ลืมภาษาไทยเนอะ วันนี้ทงเฮเอาใจไปเลย อุคกี้นั่งอยู่ข้างๆก็มองยิ้มๆ อิ อิ นูน่าขอนิดนะอุคกี้ แบบไม่ได้เจอกันตั้ง 3 วันแล้ว 555  ถอยหลังออกมาเกือบชนวอน มายืนอยู่ข้างหลัง รอขึ้นรถ แต่เรายืนขวางอยู่น้องเลยขึ้นไม่ได้ แล้วก็ไม่บอก โธ่ ซึงฮวานก็ไม่บอกด้วย ขอบคุณนะที่ให้โอกาสอันน้อยนิดแต่มีค่า อิ อิ

  17 Febuary 09          

 กลับไทยมาเคลียร์งาน 2 วัน เดี๋ยววันที่ 19 ต้องบินไปอีกรอบ แต่เอ๋ต้องบินไปเกาคืนนี้ 555 เราเล่นอะไรกันเหรอ ทุกคนบอกว่า กลับมาทำไมอ่ะ มีงานอะไรต้องเคลียร์เดี๋ยวเค้าทำให้ได้ ฮึก ซึ้งมากมาย แต่ทำไมไม่บอกก่อนหน้าที่ชั้นจะบินกลับมาวะเนี่ย