Blog For u รับสั่งของจากเกาหลีจ้า

yamaha - on town    part 1     by Ole

27 March 2009                               

            เผลอแป๊บเดียวปีนี้ไปเกาหลีครั้งนี้ครั้งที่ 5 แล้วหรือนี่ โอ้    ที่จริงอยากไปตั้งแต่วันที่ 12 มีค แล้ว เอสเจมี

1^st comeback stage อยากดูมากกกกก  แต่ไม่ไหว ที่บ้านไม่ได้ผลิตแบงค์ใช้เอง ต้องเลือกซักทริป   ครั้งนี้ไปก่อนเพราะจะไปทำอะไรหลายอย่าง และจะบินมาไทยวันที่ 31 มีค พร้อมเอสเจด้วย ปกติเดินทางไปกลางคืนตลอด คราวนี้ไปเช้า ถึงเกาหลีสองทุ่ม เสียเวลาไปหนึ่งวันเต็มๆ ไม่ชอบเลย  

28 March 2009                    

          ไป Olympic park ซื้อของหน้าคอนฯ wonder girl แค่นั้นจริงๆ หลังจากนั้นว่าง เลยไปชอปปิ้งกัน เอ๋ไปซื้อของขวัญวันเกิดให้ฮยอกแจ ราคาอื้ม……ละ     ไว้ให้จดจำเฉพาะกลุ่ม 555  เดินไปเดินมาได้ของขวัญให้ตัวเองแบบไม่ตั้งใจ นานทีปีหนจะได้ซื้อของชิ้นใหญ่ให้ตัวเองซะที คือแบบตัดใจกันเลยทีเดียว    

29 March 2009        

                       นัดกะยูราไว้ที่ KBS ตอน 11 โมง วันนี้ทงเฮ ฮยอกแจ ชินดง แล้วก็คยูฮยอน มาอัดรายการ star golden bell มีแฟนๆมารอประมาณ 20 คนได้ แต่ก็คุ้นหน้ากันทั้งนั้น ตั้งแต่มาทริปนี้เพิ่งจะได้เจอน้องวันแรก เพราะตั้งแต่มาถึงก็หาซื้อของอย่างเดียวเลย ไม่ได้ไปดู live น้องซักรายการ                                            

น้องมาถึงประมาณเที่ยง หล่อกันมาเลย วันนี้ทงเฮหล่อมากกกกกกกกก หน้าใส ออร่าสุดๆ  น้องทำสีผมใหม่ ออกแดงเล็กน้อย เอ๋ถึงกะเพ้อวันนี้ทงเฮหล่อ ชิบ…คนอื่นๆก็หล่อเป็นปกติ แต่ทงเฮนี่จะหล่อไปไหนน้อง                                          

พอเอสเจมา พวกเราก็ทยอยกันไปเช็คพาสก่อนน้อง น้องๆแต่งตัวกันมาแบบสบายๆ ทีแรกนึกว่าจะใส่สูทกันมาเลยซะอีก เพราะไปเช้าเย็นกลับ เรา เหมียว เอ๋ พัด แล้วก็นารึม เข้าไปก่อน ชินดงตามมาติดๆ แล้วก็คิบอม พวกเราไม่ได้ทักทายชินดง แค่ยิ้มให้น้องเฉยๆ แต่พอบอมเดินมานี่สิ คือแบบแต่ละคนยิ้มกันแก้มแทบแตก คาดว่าหน้าคงบานเท่ากระด้ง 555 เอ๋บอกด้วยเสียงที่ไม่เบาเท่าไรว่า คิบอมมาแล้ว น้องหันมายิ้มแก้มแตก  ท่าทางขำเล็กน้อย เพราะเห็นท่าทางดีใจเกินเหตุของพวกเรา หุ หุ ก็มันอดดีใจไม่ได้นี่นา  เอาเป็นว่าคิบอมรู้ว่าพวกเราดีใจมากกกกกกกกก ที่เห็นเค้าละกัน อิ อิ(น้องจะได้ดีใจไง ที่แฟนไทยรอเค้าอยู่นะ) แต่น้องและคนอื่นๆ นอกจากชินดง เดินไป x-ray ฝั่งขวา พวกเราอยู่ฝั่งซ้าย เลยชะเง้อกันซะเมื่อยคอเลย ตอนนั้นแบบ ทงเฮอยู่ไหนเนี่ยขาก็เดินหน้า แต่ตาอยู่อีกทาง 555 แต่น้องก็ไม่เห็นเราซะที ยังดีได้สบตากันตอนผ่าน x-ray ไปแล้ว คือผ่านออกมาพร้อมกันพอดีไง แต่อยู่คนละด้าน อืม แค่นี้ก็ดีแล้ว                               

                ที่ร้านหนังสือ ตรงใกล้ๆทางลงไปขึ้นรถไฟ เห็นคิบอมกำลังยืนดูหนังสืออยู่เลย น้องรู้เวลาอยู่แล้ว เดี๋ยวก็ตามไป เราก็ รอดีเปล่าวะ เพราะเอ๋ก็ทำธุระอยู่ เลยบอกเอ๋ว่าน้องอยู่ข้างหลัง เอ๋ไปพร้อมบอมนะ ส่วนเรากะเหมียว  พัด นารึม ขอไปก่อนละ ก็ขึ้นรถไฟไปพร้อมกันหมดแหล่ะ ทั้งเอสเจ ทั้งแฟนคลับ                      

                เอสเจยังไม่ขึ้นเครื่อง รอคิบอม ตอนนั้นมีคนมาขอลายเซ็นซึงฮวานด้วย จะขอถ่ายรูปด้วยเหอะ หุ หุ ดังไม่แพ้น้องนะเนี่ยเหอ เหอ ซึงฮวานทำท่าเขินใหญ่ น่าจะชินได้แล้วน้า                     

                ที่นั่งดีมาก  เอสเจส่วนใหญ่นั่งฝั่งซ้าย เรานั่งแถวเดียวกะป๋าฮันกะทงเฮ   ถัดไปด้านหลังเป็นฮยอกแล้วชีวอนนั่งด้านในติดหน้าต่าง ข้างหน้าป๋าฮันเป็นซองมินกะชินดง แถวเดียวกะเอ๋(เอ๋นั่งหน้าเรา)  แล้วหน้าซองมินเป็นคังอินกะเยซอง ถัดขึ้นไปอีกเป็นทึกกี้กะซินด้านขวาทึกเป็นเหมียวกะพัด แล้วด้านขวาพัด(แถวฝั่งขวาสุด)เป็นคยูกะคิบอม อุคกี้นั่งอยู่กะเมเนเจอร์หลังคยู        

          มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นทำให้เครื่อง take off ไม่ได้ ดีเลย์นานมากกกกกกกกก ทุกคนก็หันซ้ายหันขวา ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น (ที่จริงแอบดีใจ จะได้อยู่กะน้องนานๆ 555) เมเนเจอร์ก็เริ่มลุกยืน เพราะน้องต้องรีบไง งานที่ไทยรออยู่ เราเลยเดินไปถามพี่แอร์ พี่เค้าบอกว่าแฟนของผู้โดยสารไม่สบาย เค้าเลยขอลงไปดูแฟน แล้วต้องรอเอากระเป๋าออกจากเครื่อง พัดเลยบอกว่าให้พี่ไปบอกเมเนเจอร์น้องด้วย เค้าจะได้เข้าใจ พี่เค้าเลยเดินไปบอก   แต่มันมีเรื่องอื่นอีก ตอนที่ซึงฮวานเดินมาพูดบางอย่างให้เอสเจฟัง น้องๆหัวเราะกันเสียงดังเลย เราก็หันไปมอง  น่าตางงเต็มที่หัวเราะอะไรกัน  เจอสายตาชีวอนมองมาพอดี ป๋าฮันกะทงเฮด้วย ตอนนั้นแบบ เฮ้ยเอ๋ น้องหัวเราะอะไรเราเปล่าวะ  คือแบบ เริ่มร้อนตัวแล้ว เพราะเห็นสายตาน้องมองมาพอดีไง ก็ฟังไม่รู้เรื่องนี่นาว่าซึงฮวานมาเล่าอะไรให้น้องฟัง   แบบยังเรียนน้อยอ่ะ 555 ตอนหลังน้องที่อยู่อีโคมาเล่าให้ฟังว่า ที่อีโคมีคนจีนกะเกาหลีทะเลาะกัน เลยเป็นที่มาว่า ซึงฮวานคงมาเล่าเรื่องนี้ให้น้องฟังนั่นเอง 

                             ฮยอกแจหลับเร็วมาก สงสัยง่วงมาก เพราะเมื่อคืนกว่าจะอัดคิสเสร็จก็ดึก  ส่วนทึกกี้ได้ข่าวว่าหลับเหมือนกัน เหมียวบอกละเมอร้องเพลงด้วย  ซินสะกิดใหญ่เลย  555 เสียดายไม่ได้ยินเองกะหู คยูกะบอมอยู่ไกล เลยไม่เห็น  แต่คนอื่นๆนี่ เป็นไรกันมากเปล่ารอบนี้ ไม่หลับไม่นอนกัน ชีวอนนั่งทำไรไม่รู้ เห็นเหมือนเปิดคอมฯ ได้ยินแต่เสียงไอ ป๋าฮันก็เปิดคอมฯ ดูนั่นดูนี่ เห็นเอากระดาษเปล่ายื่นให้ทงเฮ 1 แผ่น แล้วทงเฮก็ ฟังไอพอด แล้วก็ร้องเพลง ทำท่าคิด แล้วเขียนใส่กระดาษ สงสัยจะแต่งเพลง ดีค่ะ ดีค่ะ นูน่ารอฟังเพลงฝีมือทงเฮอยู่นะ เราก็นั่งมองน้องแต่งเพลงไป ร้องเพลงไป 555 มีความสุขจริงๆ  ได้ยินเสียงทงเฮไอ 2-3 ที เอาอีกแล้ว ป่วยอีกแล้ว เฮ้อ  เลยค้นกระเป๋าเอาวิตามินซีไปให้ 1 หลอด เขียนกระดาษแปะไปด้วย ยื่นผ่านหน้าป๋าฮันเลย ป๋าฮันคงรู้ว่าเราไม่เมนเค้าเลยทำเป็นไม่สนใจ                  

                              ทงเฮรับแล้วก็อ่านทั้งกระดาษทั้งหลอดยาอม (กลัวยาพิษเหรอน้อง) หมุนอ่านจนรอบเลย น่ารักซะไม่มี เสร็จน้องก็แต่งเพลงต่อ สลับกะแจกลายเซ็นเป็นระยะ ทั้งทงเฮทั้งป๋า  ซองมินด้วย(ซองมินหลับเป็นระยะๆ แต่ชินดงหลับยาว) ระหว่างนั้นก็ได้ยินชีวอนไอมาเป็นระยะ ปกติไม่ค่อยเห็นชีวอนป่วยนะ เลยค้นกระเป๋าหยิบไปให้ชีวอนอีก 2 หลอด (ได้มากกว่าทงเฮอีก 555แต่ยังไม่หมดหรอกนะ มีอีกเพียบ ตัวเองกินเองอยู่แล้วไง เพราะแพ้อากาศบ่อย เลยมีเยอะ ) เราเขียนกระดาษแปะไว้ด้วย น้องก็ขอบคุณ แล้วก็อ่านทั้งกระดาษทั้งหลอดวิตามินซี เออ เป็นเหมือนกันหมดเลยวุ้ย จะขอลายเซ็นชีวอนด้วย แต่รอบนี้เมเนเจอร์ค่อนข้างดุแฮะ น้องเลยไม่ได้เซ็นต์ให้ (แต่ก็เห็นบางคนได้นะ เราเห็นเค้าเอาซีดีที่น้องเซ็นไปโพสขายอยู่ด้วย เหอ เหอ  ) มันต้องแล้วแต่จังหวะอ่ะ อย่างฮันตอนแรกก็เหมือนจะเงียบ ๆแต่น้องก็เซ็นให้เรื่อยๆ เพราะมีน้องคนอื่นๆมาฝากให้เซ็นด้วย แอบเกรงใจป๋าอย่างแรง ได้ข่าวว่านั่งกันอยู่นานสองนาน ไม่ได้สนใจเค้าเล้ย มองแต่คนข้างๆ ฮา แต่ป๋าฮันใจดีจริงๆ                     

                         ระหว่างนั้นเราก็เอากระดาษมาเขียน จม หาคนข้างๆป๋าฮันมั่ง อิ อิ  หนุ่มทงเฮนั้นเอง พี่สจ๊วตกะพี่แอร์เดินมาแซวใหญ่เลย คือระหว่างนั้นพี่เค้าก็เดินแจกอาหารตลอด ของว่าง ขนม ข้าว แต่แบบเราไม่กินซักอย่าง ขอน้ำอย่างเดียว ก็มันไม่หิว พี่สจ็วตก็บอกว่าอิ่มอกอิ่มใจล่ะสิ  เดินมาทีก็คะยั้นคะยอที  กินนี่หน่อยมั้ยกินนั่นหน่อยมั้ยอร่อยนะ เราก็ไม่ค่ะ หนูอิ่ม งั้นถ้าหิวบอกพี่เลยนะ  ขอบคุณค่ะพี่ ใจดีจริงๆ ป๋าฮันกะทงเฮก็มองแบบ อะไรเหรอ ไม่กินเหรอ น้องสองคนนั้นกินเยอะมาก ทงเฮไม่กินสลัดกะเค้ก นอกนั้นกินหมด  ส่วนป๋าฮันมากี่อย่างรับทุกอย่างค่ะ 555 ท่าทางจะหิวมาก   แค่มองน้องกินก็อิ่มแล้ว กร๊ากกกก  ระหว่างนั้นทงเฮก็ขอน้ำร้อน(ได้ยิน hot water) มาดื่ม แต่มันคงจะร้อนไปพอน้องรับแล้วน้ำมันกระฉอกโดนมือคุณเธอ เห็นรีบวางเลย แต่เราทำเป็นไม่เห็นกลัวน้องอาย(ทำไมต้องอาย นั่นสิ) แต่ที่อยากพูดมากกว่าคือ ใครสั่งใครสอนว่าไม่สบายให้ดื่มน้ำร้อนฮึ มันต้องน้ำธรรมดาที่ไม่อุ่นไม่เย็น น้ำอุ่นน่ะยิ่งดื่มยิ่งระคายคอ น่าตีจริงๆ แล้วก็เป็นดังคาดด้วย ซักแป๊บทงเฮบอกพี่แอร์ว่าของสไปรท์ 555 น้องพูดสไปรท์นะไม่ใช่ไซด้า(ที่เกาหลีไซด้าเหมือนสไปรท์บ้านเราค่ะ เค้าจะเรียกไซด้ากัน) เรานี่แอบขำเลย ทีหน้าทีหลังปรึกษานะจะดื่มอะไรอ่ะ 555 

                              เราเขียน จม เสร็จก็ยื่นให้ทงเฮพร้อมกะ DVD concert live in Bangkok อันนี้เตรียมเป็นพิเศษให้น้องเลย เพราะอยากให้น้องเก็บความประทับใจนี้ไว้นานๆ เพราะวันนั้นมันเต็มไปด้วย sapphire blue   มันทำให้พวกเราภูมิใจมาก และคิดว่าน้องก็ภูมิใจเหมือนกัน ทงเฮถามว่าของขวัญเหรอ เราก็อืม แล้วถามต่อว่า ให้เหรอ เราก็อืม แล้วน้องก็ถามว่าอะไรเหรอ (วันนี้เป็นเจ้าหนูจำไมเหรอ) เราก็บอกคอนเสริต์เอสเอ็มที่ไทย น้องก็ยิ้มหวานเชียว  แล้วบอก thank you (ทำไมคราวนี้ไม่พูดว่าขอบคุณล่ะ)  แล้วก็เปิดดูเลย ทงเฮยื่นให้ป๋าฮันดูด้วย  (ป๋าคงแอบรำคาญ สองคนนี่อะไรกันนักหนานะ ข้ามหน้าชั้นไปมาหลายรอบแล้ว) แกะดูรูปข้างใน ดูข้างนอก แล้วก็เอาแผ่นเก็บใส่กล่องเรียบร้อย  (แผ่นมันใส่ซองแนบมานอกกล่อง) เสร็จก็หยิบ จม ที่นั่งเขียนเมื่อกี้ (น้องเห็นตอนนั่งเขียนด้วย) แล้วก็หันมามองหน้าแล้วยิ้มให้ก่อนอ่าน   อ่านอยู่นานเลย สงสัยลายมืออ่านยาก หรือมัวแปลอยู่ 555 อ่านเสร็จก็หันมายิ้ม แล้วพูด thank you อีกรอบ เหอ เหอ อย่ายิ้มอย่างนี้ ได้โปรด จะละลาย  แค่ทุกอย่างที่ให้มาวันนี้ก็จะตายแล้ว  จะน่ารักไปไหน   

                         เหมียวเดินมาหา เห็นทงเฮยังนั่งเล่นอยู่ เลยเอาซีดีมาให้น้องเซ็น แต่ปากกามันไม่ติด เราก็มัวคุยกันเอง ไม่เห็นว่าน้องบอกว่าปากกาไม่ติด เอ๋เห็นแล้ว จะยื่นให้ก็ไม่ถึง เราหันไปพอดี เลยเอาของเราให้น้องใช้ เซ็นเสร็จน้องคืนซีดีให้เหมียว เจ้าเหมียวก็หยิบปากกาด้วย แต่ทงเฮไม่ปล่อย 555 แบบจะคืนให้เราไง เราเลยยื่นมือไปรับ อิ อิ กลัวเหมียวเอาไปมั้ง หรือกลัวเราไม่มีใช้ 555 แต่เคยสังเกตหลายหนแล้ว น้องจะให้ความสำคัญกะเรื่องการคืนของให้เจ้าของนะ ตอนที่คิบอมเซ็นให้พัดก็เหมือนกัน เอ๋ยื่นมือไปจะรับให้พัดแทน เพราะตอนนั้นเอ๋อยู่ใกล้กว่า แต่บอมก็ไม่ปล่อยเหมือนกัน รอให้พัดรับเองอ่ะ น่ารักดีอ่ะ     

                            ก่อนคยูจะนอนเห็นคยูเดินเข้าห้องน้ำ เราก็เลยเดินถือของขวัญที่น้องเราทำให้คยูไปด้วย พร้อมกะซีดี จะไปขอลายเซ็นให้น้องและจะไปเอาโฟโตบุคที่พี่แอร์ยืมไปดูคืนด้วย พอเดินไปพี่แอร์ก็มาชวนคุยใหญ่เลย บอกว่าพวกเค้าน่ารักดีเนอะ พูดไทยเก่งมาก แล้วก็บอกว่าคนเสื้อเขียวน่ะ หล่อ พูดอังกฤษเก่งด้วย ชมถูกคนจริงๆ คุณชเวนี่ หว่านเสน่ห์พี่แอร์ทุกไฟล์ทค่ะ เราก็ค่ะ คนนี้เค้าเพอร์เฟคค่ะ 555 แต่ที่ทำเรายิ้มไม่หุบ พี่เค้าบอกว่า คนที่นั่ง 15A ก็หล่อนะ  เราก็ยืนนึกตั้งนาน ใครหว่า เอ๊ะ 15 นี่มันแถวเดียวกะเรานี่นา 15A ทงเฮนั่นเอง เราเลยบอกว่า แหมพี่ตาถึงที่สุดเลย 555 ยืนคุยสักพักพี่แอร์บอกว่า คยูเข้าไปแปรงฟัน อีกห้องนึงพี่กัปตันแปรงฟันเหมือนกัน แล้วพี่ก็บอกว่าน้องขอลายเซ็นกัปตันพี่มั๊ย 555 ไม่เป็นไรค่ะ หนูไม่มีกระดาษ พี่เค้าก็ไปเอาโปสการ์ดมาให้ แต่พี่กัปตันเค้าออกมาคุยด้วยแป๊บนึงแล้วเข้าไปก่อน เลยไม่ได้เซ็นให้เลย ไม่งั้นได้ลายเซ็นพี่กัปตันมาด้วยแล้ว 555

พอคยูออกมาจากห้องน้ำ เราเลยบอกน้องว่า น้องคนที่เคยไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลน่ะทำของขวัญมาให้ คยูก็อ้อ thank you เลยบอกว่าขอลายเซ็นให้น้องด้วยได้มั๊ย คยูก็พยักหน้า แต่ทีนี้มือน้องไม่ว่างเลย มือนึงถือแปรงสีฟัน มือนึงถือแก้วน้ำ ส่วนเราก็ถือของขวัญกะซีดี แล้วก็ปากกา เลยเป็นการยื่นหมูยื่นแมวกันโดยอัตโนมัติ น้องก็แบบจะรับของ เลยยื่นแปรงสีฟันกะแก้วน้ำมา เราก็ยื่นมือไปรับแบบอัตโนมัติ แล้วเอาซีดีกะปากกาให้น้อง เป็นอันว่าเราถือทั้งของขวัญ แปรงสีฟันของคยู แล้วก็แก้วน้ำ ซักพักเหมือนน้องนึกได้ว่าของเต็มมือเราเลย เลยเอากลับไปแล้วยื่นให้พี่แอร์ถือ 555  คิดถึงเรื่องนี้แล้วก็ฮาดี ถ้าเป็นทงเฮนะ เราจะบอกไม่เป็นไร เดี๋ยวนูน่าจะใช้ต่อ กร๊ากกก (โรคจิตเนอะ)

ระหว่างที่คยูกำลังเซ็น พี่แอร์ก็ถามเราว่าน้องชื่ออะไร เราก็บอก คยูฮยอนค่ะ พี่แอร์ก็ถามว่าอะไรนะคะ ชีวอนเหรอ เราก็บอก คะ ยู  ฮยอน ค่ะ พี่ก็อะไรนะ เราก็บอกไปอีกรอบ แต่เข้าใจนะ เพราะชื่อน้องพูดยาก ฟังยาก (ยังจำตอนที่ถามป๋ามินซงได้ดี ตอนที่ถามชื่อน้องตอนไปมาเลย์รอบแรก ป๋าก็ตอบมาหลายทีเหมือนกัน 555 ) ตอนที่เราตอบ คยูก็แบบ ยิ้มเขินๆ แต่ไม่พูดไง ปล่อยให้เราพูดต่อ อ่านะ รู้ว่าชื่อตัวเองพูดยากก็ไม่รู้จักช่วยกันนะ ตอนนั้นเราก็เลยถือโอกาสแนะนำซะเลย พร้อมกะผายมือไปที่น้อง แล้วบอกว่า พรีเซ็นเตอร์ 12+ ค่ะ 555 นี่ช่วยโปรโมทน้องเลย กลัวไม่ดัง(เหรอ)    

                          กลับมาที่นั่งทงเฮกะป๋าก็ยังไม่นอน ขยันกันจริงๆ เราก็เลยไปหาคังอิน น้องกำลังดูหนังหรืออะไรซักอย่างเกี่ยวกะมวยอยู่ คังอินก็เซ็นมาให้ 2 ใบ  แล้วก็ขอเยต่อ เป็นไรไม่รู้ ชอบเล่นกะเยอ่ะ ทุกครั้งต้องพูดแหย่หรือแกล้งน้องเล็กๆน้อยๆ เยจะน่ารักมาก ใจดี คราวนี้ตอนเยกำลังเซ็น เราก็เรียก เยซอง น้องก็หืม เราก็ถามว่าเย็นป่ะ น้องตอบยิ้มๆว่า”เย็น”  ว้าว ไม่น่าเชื่อเลยน้า เราก็เรียกอีกที เยซอง น้องก็ หืม แล้วถามอีกเย็นป่ะ คราวนี้น้องตอบ “เย็นสิ” ทำเอาเรายิ้มแก้มแตก ถ้ากรี๊ดได้คงกรี๊ดแล้ว โอ้ย เยเย่ ไม่ไหวแล้ว น่ารักชะมัด เยเซ็นมาให้เยอะมากกกกกกกกก เยี่ยม                      

                           นั่งอยู่บนเครื่องนานทีเดียว กว่าน้องๆจะนอน ป๋าฮันนอนก่อน ซักพักทงเฮก็หันมามองปรับเก้าอี้จะนอน เราก็เลยถามว่าจะนอนแล้วเหรอ แต่ไม่ได้ออกเสียงนะ ทำปากแล้วทำท่านอนประกอบ น้องก็พยักหน้า ยิ้มหวานอีกรอบ (ยิ้มพร่ำเพรื่อไปมั๊ย จะฆ่ากันให้ตายเลยใช่มะ) เราก็ได้แต่ยิ้มตอบ พยักหน้ารับรู้ จะบอกกู๊ดไนท์เหมือนคราวก่อน ก็ผิดเวลาไปมั๊ย  แต่ที่แน่ๆ ได้เวลานอนของเราซะที อิ อิ      เครื่อง landing แบบ late ไปเป็นชั่วโมงเลย ร่ำลาทงเฮ แล้วรีบตามน้องออกมา รถมาเทียบเครื่องรับน้องกันเลยทีเดียวเราก็ต้องรีบเหมือนกัน ต้องไปจัดการธุระ(อีกแล้ว) อีกมากมาย ไม่ได้ตามน้องไปไบเทคละ ไม่สามารถ ไว้เจอกันคืนนี้เลยละกัน