12 plus (5-14 feb 2011)

posted on 23 Feb 2011 19:33 by bluesky2007

12 plus (5-14 feb 2011)

          ไม่ได้อัพบล็อกนานนนนนนนนนน มาก ติดค้างหลายรอบ พอค้างเยอะๆมันก็ขี้เกียจ

เหอ เหอ  ก็เลือกมาอัพบางรอบละกัน นะ แค่ให้หายคิดถึงเอสเจ(ทงเฮ) ได้บ้าง  อิ อิ

4 feb. 2011

          บินเดี่ยวอีกครั้งไปรับเอสเจที่เกาหลี รอบนี้โดน ตม. เรียกไปคุยในห้อง

ก็หวั่นๆอยู่เหมือนกันว่าจะโดน เพราะเคย โดนเรียกครั้งนึงแล้ว แต่ไม่ได้ถามว่าเรียกทำไม คราวนี้เลยถาม เค้าบอกไม่มีไรหรอก แค่พาสปอร์ตมันถูกทำใหม่ก่อนหมดอายุ  แทนที่จะเปลี่ยนตอนหมด 5 ปี แต่เปลี่ยนภายใน 3 ปี คือพาสปอร์ตถ้าทำใหม่เลขที่มันจะเปลี่ยนไง ทีนี้อันเก่ามันหายเลยต้องทำใหม่ เค้าก็คงสงสัยว่าทำไมถึงทำใหม่  ก็เลยบอกมันหาย เสร็จเค้าก็พาเดินไปส่งลงบันไดเลื่อนออกไปรับกระเป๋า ที่จริงไม่กลัวหรอกนะที่โดนเรียกน่ะ แต่ถ้ามาเรียกตอนที่มาพร้อมน้องนี่มีเคือง เพราะมันจะทำให้เราเสียเวลา ไม่ทันส่งน้องขึ้นรถน่ะสิ

5 feb 2011

          วันนี้สตาฟมาเช็คอินให้น้องเร็วมาก 8 โมงครึ่งมาแล้ว พี่อินฮวานเป็นคนมาเช็คให้  แล้วพี่เค้าก็นั่งรอน้องอยู่ตรงนั้นแหล่ะ ข้าพเจ้าก็นั่งรอด้วย 555 พี่แกเห็นอิชั้นตั้งแต่มาถึงเลยจน 9 โมงพี่เค้าก็เดินไปรับน้องที่รถ  แล้วพาน้องมาเอาบอร์ดดิ้งพาส แล้วเข้าเกท วันนี้ทงเฮใส่เสื้อฮู้ดสีส้มตัวเก่งมาอีกแล้ว ใส่แจ๊กเก็ทสีดำทับ ใส่แว่นตาดำ หล่อออออออออค่ะ^^ Cool ฮยอกแจใส่ผ้าปิดปากมาอีกแระ ทึกกี้ ชินดง ฮีชอล เยซอง  มากันหมดแล้วแล้วอุคกี้หายไปไหนอ่ะ

        ทงเฮเช็คเสร็จก่อน เลยออกไปก่อน ข้าพเจ้ายืนข้างอีทึก พี่อินฮวานยืนประกบตลอดเพราะพี่แกป่วย ข้างซ้ายก็เป็นชินดง เราเช็คเสร็จก่อน เลยรีบเดินตามหาทงเฮ หายตัวไปไหนไม่รู้แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หายไปกะเยซอง (ทำไมต้องไปกะเยด้วย) ไม่เข้าห้องน้ำ  ก็คงไปก่อน ซึ่งกรณีหลังโอกาสเป็นไปได้น้อยมาก ยืนหันซ้ายหันขวาอยู่แป๊บเห็นพี่ซึงฮวานเดินมากะฮี 555 ไปกะพี่ซึงกะฮีก็ได้ เหอ เหอ  ก็เดินไปด้วยกัน 3 คน (ประหนึ่งมาด้วยกัน กร๊ากกกกกกกกก) แล้วพี่แกก็ไปแยกเข้าร้านข้าวสมทบกะสตาฟและริน เราเลยเดินไปที่เกทขึ้นเครื่องก่อน กำลังคิดอยู่ว่าเฮเข้าไปแล้วหรือยัง ยืนอยู่แป๊บเจ้าเด็กดื้อก็โผล่มากะเยซอง พอเฮหันมาเห็นก็ยิ้มให้มาแต่ไกล  น่ารักจริงเชียว เราเลยเดินเอาของไปให้ เยซองรู้ตัวมาก  รีบเดินแซงไปเลย ปล่อย คุณเพื่อนกะแฟนคลับเลย ขอบใจอย่างแรง Cool ก่อนขึ้นเครื่อง  ก็หยุดคุยกันกะสตาฟอีกคน โดยมีข้าพเจ้ายืนเป็นคนนอก แต่ทำตัวประหนึ่งคนใน ยืนฟังด้วย 555 ทงเฮตะโกนคุยไปสลับมองหน้านูน่าไปด้วย แต่คงคิดแล้ว พูดไรไปนูน่าก็ไม่รู้เรื่องหรอก  555 ไม่เป็นไร แค่อย่านินทานูน่าก็พอFoot in mouth

                ทงเฮนั่งหน้าสุดเลย หลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้แต่เราแทบไม่หลับเลย แปลก ปกติเรามักจะหลับ  ก่อนคนอื่นๆเสมอ 555 ก่อนเครื่องลง ทงเฮก็ตื่นก่อนชาวบ้าน บิดขี้เกียจอีกตะหาก 555  ขอน้ำเปล่ามาดื่ม 1 แก้ว  แค่นั้น

                หน้าเครื่องมีแฟนคลับเข้ามารับเยอะมาก ทางเดินคราวนี้ก็ใกล้มาก เดินแป๊บเดียวถึง ตม.  แล้ว สต๊าฟไทยพาน้องแยกเข้าทาง CIP ข้าพเจ้าต้องไปเข้าทางปกติ แล้วไปยืนรอน้องตรงเอากระเป๋า พอน้องเช็คเสร็จ สต๊าฟก็พอน้องเดินออกไปขึ้นรถ ข้าพเจ้าก็เดินตามหลังเฮไปติดๆ อิ อิ ส่งน้องขึ้นรถเสร็จ รอนันกะเปิ้ลมาสมทบ ได้ข่าวว่าน้องจะไป ศิริราช เลยตามไป รพ กัน

                คนมารอที่ศิริราชพอสมควร ยืนเข้าแถว บางส่วนนั่งรอกันเป็นระเบียบมาก ตอนนั้นแอบหวั่นใจ กลัวแฟนคลับคอนโทรลตัวเองไม่ได้ กลัวจะกรี๊ดมาก ในฐานะเจ้าของบ้าน เคยคิดว่าไม่อยาก  ให้เอสเจไปศิริราช กลัวเหตุการณ์ไม่สงบ   เอสเจมาถึงประมาณ 5 โมงเย็นกว่า มีทึกกี้แต่งตัวเรียบร้อยคนเดียว  นอกนั้นเสื้อยืด คาดว่าน้องคงไม่รู้มาก่อนว่าต้องมา แต่ทุกคนอยู่ในอาการสำรวมมาก จนรู้สึกว่าน้องเกร็ง  ถวายพระพรเสร็จ พี่ ๆ 12+ ก็พาน้องมา  ถ่ายรูปตรงหน้าศาลา 100 ปี แล้วก็กลับ แฟนคลับพยายามเรียกน้องด้วย  แต่ทุกคนหน้านิ่งมาก ฮีคนเดียวที่เกือบหลุด หันหลังแล้วทำท่าจะยิ้ม แฟนคลับก็เยี่ยมมาก ไม่มีใครกรี๊ดเลย  งานนี้ขอชมทุกคนค่ะ ทุกคนเจ๋งมาก ยอดเยี่ยมที่สุด หลังจากนั้นข้าพเจ้าก็ขอตัวไปนอนแล้ว ไม่ได้ตามไปส่งน้องที่รถด้วย ได้ข่าวเอสเจยืนตรงตอนเพลงชาติ 6 โมงเย็นขึ้นด้วย อิ อิ

7 feb 2011

                ทำงานตั้งแต่วันที่ 5 จนถึงวันนี้เลย ไม่ได้หยุด ไม่ได้ตามไปดูถ่ายโฆษณาด้วย  ไปงานมิราเคิลเดย์เลย ไปถึงงานเริ่มแล้ว งานสนุกดีนะ  อิจฉาสาวๆที่โชคดีได้ขึ้นไปเล่นเกมกะ  เอสเจจริงๆ โดยเฉพาะ 7 สาวที่ได้เป็นเจ้าหญิง  แน่นอนต้องอิจฉาคนที่ได้เป็นเจ้าหญิงของ ทงเฮที่สุด 555

                งานนี้เอสเจน่ารักมากมายเลย ชอบตอนที่ทงเฮกะฮยอกแจเล่นมายากล  ตอนที่เต้นกันน่ะ น่ารักมากๆๆๆๆ ชอบๆๆๆๆ พองานเลิก ตอนแรกว่าจะไปส่งเอ๋ที่แอร์พอร์ต วันนี้เอ๋บินไปส่งฮยอกแจ แต่แบบ ง่วงมากเลย  เอ๋เลยไปนัน กะเปิ้ล ส่วนเราแอบแว๊บไปซื้อช๊อกโกแลต เตรียมไว้ให้ทงเฮ วันวาเลนไทน์ 1 ชิ้น เดินนานมาก  กว่าจะได้ ตอนยืนรอรถอยู่มีคนเดินมาถามว่าซื้อช๊อกโกแลตมาจากไหน เราก็งงๆ อยู่มาถาม เค้าก็ชี้ที่ถุง บอกว่า เค้าตามหาร้านนี้นานมาก ไม่รู้อยู่ที่ไหน ก็เลยบอกไป เค้ารีบเดินไปซื้อเลย เพิ่งรู้ว่าช็อกโกแลตร้านนี้มันดัง ที่ซื้อมาเพราะมันน่ารัก ดีไซน์สวย ทั้งช๊อกโกแลตและแพคเกทเลย

8-9 feb 2011

                น้องถ่ายโฆษณา แต่ข้าพเจ้าทำงานทั้งสองวัน เห็นรูปออกมายั่วน้ำลายแล้วอยากไปนั่งดูมั่งจัง ไม่เคยจะได้ไปดูน้องถ่ายเล้ย บางทีก็อยากดูมั่งนะ วันที่ 9 บ้านเฮเกิร์ลทำ โปรเจคซัพพอร์ตอีกเช่นเคย แค่ของว่าเล็กน้อยน่ะ แล้วโปรเจคก็สำเร็จไปด้วยดีเช่นเคย ต้องขอขอบคุณพี่สาวแสนสวยจากแกรมมี่มากๆ ที่ช่วยเอาของไปให้ทงเฮ และคอยบอกว่าน้อง ชอบหรือเปล่า น้องกินอะไรมั่ง ทุกรอบ หวังว่าพี่…จะช่วยเหลือน้องคนนี้ทุกๆครั้งนะคะ อิ อิ ^^

10 feb 2011

            กว่าจะจัดกระเป๋าเสร็จ 2 ทุ่ม รีบอาบน้ำแต่งตัว ไปถึงแอร์พอร์ต 3 ทุ่มกว่า มีแฟนคลับมารอ ส่งทงเฮ กะคยูเยอะมาก นั่งเรียงแถวกันตั้งแต่ประตูเลย ตอนเดินเข้าต้องก้มหน้าก้มตาเดินเลยไม่กล้ามองใคร 555 จะเข้าประตูอยู่แล้ว มีเสียงคนเรียกพี่โอเล่ดังมากกก ทำเอาตกใจ แต้วกะเพื่อนๆ เลยบอกขอไปเช็คอินก่อน สักพักน้องๆก็ตามเข้าไปนั่งคุยด้วยตรงบิส จนประมาณ 22.30 น. น้องก็มา คนเดินตามมาเยอะเช่นเคย ตอนรอเช็คพาสปอร์ตก็มีแฟนคลับ มาตะโกนเรียกทงเฮกะคยู เสียงดังมาก พี่เจ้าหน้าที่ก็บอกให้เงียบๆหน่อย แต่ก็ไร้ผล แฟนๆยังคงตะโกนเสียงดัง พี่เค้าบอก น้องไม่อายฝรั่งมั่งเหรอ เค้ามองอยู่น่ะ เสียงแฟนคลับตอบกลับมา ไม่อายค่ะ เพล้ง!!!! เสียง เจ้าหน้าที่หน้าแตก ที่จริงที่ตรงนั้นมันวีไอพีนะ ทำไมถึงปล่อยให้แฟนคลับเข้ามาตะโกนได้เนี่ย

               น้องผ่านไปแบบไม่ธรรมดา เพราะเหมือนไม่ต้องตรวจแบบเราเลย (สงสัย เพราะทุกที น้องต้องตรวจพาสเหมือนเรานะ) กว่าจะเสร็จ น้องก็หายไปแล้ว เลยเดินลงไปที่เล้าช์ น้องอยู่ ในห้องวีไอพีพิเศษ ข้าพเจ้าเลยนั่งรออยู่ห่างออกมา สักแป๊บพี่สาวคนสวยของเราก็พาคยูเดินผ่านมา แทนที่อิชั้นจะได้ทักน้อง เลยต้องนั่งก้มหน้าแทบติดเก้าอี้ เพราะกลัวพี่จะเห็น เฮ้อ พี่พาคยูไปไหนไม่รู้ จนเดินกลับ สักพักมาอีกแล้ว คราวนี้ดันมาหยุดยืนตรงที่ข้าพเจ้านั่งพอดี กรรม!! ที่มีตั้งเยอะแยะไม่หยุด  มาหยุดตรงที่อิชั้นนั่งอยู่ คราวนี้นอกจากจะมุดแล้ว ต้องนั่งหันหลังให้เลย กำลังนั่งเขียน จม ถึงน้องอยู่พอดี เลยต้องรีบเก็บแทบไม่ทัน  (ไม่รู้พี่เห็นเปล่าว่าข้าพเจ้านั่งอยู่ คาดว่าคงไม่เห็น เพราะเจ้ไม่ใช่คนช่างสังเกต 555) ยืนอยู่สักพักก็พาคยูเดินไปทางด้านหน้า แล้วก็เดินกลับมาพร้อมถุงดิวตี้ฟรี 1 ใบ คงมีใครเรียกไปเอาของ เพราะไปแป๊บเดียวเอง อีกสักแป๊บพี่สาวก็พา คยูเดินมาอีก เป็นรอบที่ 3 นี่น้องคยูคะ น้องมีธุระอะไรมากมายคะ เดินไปมา 3 รอบแล้วนะคะ  ข้าพเจ้าก็ต้องหลบอีก แล้ววันนี้จะเขียน จม ให้เฮ เสร็จมั๊ยคะ แล้วว่าแต่คุณพี่คะ ถ้าจะเดินมาหลายรอบอย่างนี้ ขอซักรอบพาทงเฮ มาแทนคยูได้มั๊ยอ่า ...(ก็แค่อยากเจอเฮนิดนึง แฟนคยูที่อ่านอยู่ห้ามเคืองนะ ^^) พอใกล้ได้เวลา น้องๆก็ออกไปขึ้นรถเพื่อไปขึ้นเครื่อง มีแฟนคลับเข้า มาส่งกันเยอะมากกกกกกก เจ้าหน้าที่คงได้ตังค์กันไปแยะ แต่แฟนคลับก็คงคุ้มแหล่ะ ถึงจะได้เห็น แป๊บเดียว แต่ก็ได้ร่ำลา ศลป กันจนลับตา

                ตอนขึ้นไปถึง ทงเฮนั่งดูหนังในไอแพดอยู่ ไม่หันไปสนใจใครทั้งสิ้น คยูก็เอาผ้ามาปิดตาเตรียมจะนอน (จะรีบนอนไปไหน สงสัยเก็บแรงเตรียมขึ้นคอนฯพรุ่งนี้ แต่เกสเค้าไม่ง่วง ไม่เหนื่อยมั้ง) แทบินหันมามอง แต่ไม่ได้ว่าไร แล้วเค้าก็นั่งอ่านอะไรไปเรื่อย ถ้าเป็นพยองจุนคงถลึงตาใส่แล้วเหอ เหอ แต่ผู้หญิงที่นั่งข้างคุณแทบินนี่สิ ทำไมมองอิชั้นแทบตลอดเวลาอย่างงั้น ตอนแรกนึกว่า มากะแทบิน ซึ่งปกติไม่มี ตอนหลังมารู้จากแต้วว่าเค้ามาทำข่าวที่ไทย (แต้วถามเค้าให้พี่หน่อย เค้ามองพี่ทำไมอ่ะ ตอนอยู่บนเครื่องอ่ะ แต่เดาได้ว่าเค้าต้องคิดว่าพี่เป็นแฟนคลับชัวร์ 555) คนบนเครื่องเริ่มหลับกันหมดแล้ว แฟนคลับบางคนก็เดินไปเดินมา ข้าพเจ้าก็ง่วงมากแต่เฮยังไม่หลับ ก็เลยหลับไม่ได้ แอบบ่นด้วยว่าเมื่อไรจะนอนซักที อิชั้นจะได้นอนมั่ง  แม้แต่ ผญ คนนั้นก็เหมือนจะไม่ง่วงด้วย 555 เอาวะ มาโต้รุ่งกันมา น้องไม่กินของว่างก่อนนอนด้วย คยูหลับ เฮดูหนัง ตอนแรกคยูหลับอยู่ดีๆก็ลุกขึ้นมาเอาผ้าห่มออก คงจะร้อน

                ในเมื่อทงเฮไม่นอน ข้าพเจ้าก็เลยเอาช็อกโกแลต อันที่ซื้อจากพารากอน แหล่ะ ไปให้น้อง เฮก็หมุนกล่องดูใหญ่ ตอนแรกทำท่าจะแกะ แล้วก็เปลี่ยนใจ ยกกล่องมาดมดู ท่าทางน่ารักจริงๆ ทำเอายิ้มแก้มปริ เลยบอกน้องว่ามันคือ ช็อกโกแลต แต่น้องคงไม่ได้ยิน เพราะใส่หูฟังอยู่ สักพักเราเลยเอาถุงของขวัญไปให้ พร้อมแจกแจงว่าถุงไหนของใคร และในกล่องนั่นคือช็อกโกแลต ทีนี้เฮเอาหูฟังออก ฟังอย่างตั้งใจ แล้วก็ขอบคุณ ข้าพเจ้าก็เอา จม ให้ น้องไม่ได้อ่านตอนนั้น เพราะปิดไฟแล้ว แต่เอาวางไว้กะช็อกโกแลต 

                ทงเฮดูหนังจบตอนเกือบตีสอง(บ้านเรา) แล้วลุกมานั่งเล่นเกมต่ออีกแป๊บนึง อืม  คงจะไม่ง่วงจริงๆนะเนี่ย สักพักก็ปิด เก็บเอา จม ของเราใส่ไว้ในซองไอแพดด้วย แล้วก็ข้ามขา คยูออกมายืน จะไปห้องน้ำ  เราเลยเงยหน้าไปมอง คุณน้องก็ยิ้มหวานให้ ทำเอาหายง่